Η Βασίλισσα στον Θρόνο Της

Η Βασίλισσα στον Θρόνο Της

.

.
Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.
Μέσα απ΄αυτές τις σελίδες που ακoλουθούν θέλω να μάθει όλος ο κόσμος για Τους Αγίους, τις Εκκλησιές και τα Μοναστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Μπορείτε να μου στείλετε την Ιστορία του Ναού σας ή του Μοναστηρίου σας όπως και κάποιου τοπικού Αγίου/ας της περιοχής σας

Και τώρα θα περάσουμε στο nikolaos921@yahoo.gr για περισσότερο χώρο.

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης
κάνετε κλικ στην φωτογραφία

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Και πάλι στο Διδυμότειχο…

Τα οστά των μακαρία τη λήξει γενομένων προκατόχων του Φιλαρέτου Βαφείδη και Ιωακείμ Σιγάλα παρέλαβε από τον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο, την Τετάρτη 21η  Ιουνίου ε.ε., ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός. Τα οστά των εν λόγω ιεραρχών εφυλάσσοντο επί δεκαετίες στην Κρύπτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης, μετά την εκταφή τους από το παλαιό Κοιμητήριο Ευαγγελισμού Θεσσαλονίκης, όπου είχαν ενταφιασθεί το 1933 ο πρώτος και το 1965 ο δεύτερος.
Η παράδοση των οστών εγένοντο κατόπιν αιτήματος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Διδυμοτείχου κ. Δαμασκηνού προς τον Παναγιώτατο, ο οποίος ασμένως επευλόγησε την ικανοποίησή του. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου παραλαμβάνων τα οστά σε δήλωση του με βαθειά συγκίνηση  είπε· «Η σημερινή ημέρα για την τοπική μας Εκκλησία είναι ημέρα ιστορική. Τα οστά δύο εξαιρετικών εκκλησιαστικών ανδρών αποδίδονται και πάλι στο λαό του Θεού που διηκόνησαν με ζήλο και αυτοθυσία σε πολύ δύσκολες εποχές· ο πρώτος, Φιλάρετος Βαφείδης, κατά τις τελευταίες δεκαετίες της τουρκοκρατίας, τα δίσεκτα χρόνια της βουλγαρικής κατοχής και τα πρώτα χρόνια της ενσωμάτωσης της Θράκης στον εθνικό κορμό (1899 – 1928) και ο δεύτερος, Ιωακείμ Σιγάλας, κατά τα χρόνια του μεσοπολέμου, της γερμανικής κατοχής και της μετεμφυλίου εποχής (1928 – 1957). Ευγνωμονούμε τον Παναγιώτατο ο όποιος έστερξε στην ικανοποίηση του αιτήματός μας και επιφυλασσόμεθα εν καιρώ τω δέοντι και επισήμως να υποδεχθούμε τον πολύτιμο αυτό θησαυρό στην πόλη του Διδυμοτείχου για να τους αποδώσουμε τις οφειλόμενες τιμές για όσα προσέφεραν στον τόπο μας και το λαό μας».