Μόλις πέρυσι τιμήσαμε ὁλοχρονίς τή συμβολική τοῦ 1821 γιά τό διαχρονικό Ἑλληνισμό, ἐγκωμιάζοντας σύμψυχη τή Ρωμηοσύνη γιά τήν ἀντίστασή της στούς αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς καί γιά τά 200 χρόνια τῆς νεώτερης Ἑλλαδικῆς ἐλευθερίας, ἐπαινώντας καί τούς φιλέλληνες, ἀποτιμώντας καί τή συμμετοχή τῶν διεθνῶν παραγόντων.
Ἡ παλλαϊκή ἐκείνη ἐθνεγερσία ἦταν ἡ ἀφετηρία γιά νά ἀναπνεύσει ἐλεύθερα καί ἡ ὑπόλοιπη σημερινή Ἑλλάδα, μέσα κι ἀπό ἀνάλογες ἐθνικές μεγαλουργίες, διακρατικές συμμαχίες καί διεθνικές διεργασίες, αὐτές πού ἐπιγράφουμε Βαλκανικούς πολέμους καί Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (μέ τίς ἐνθουσιώδεις συνέπειές του καί τίς ὀδυνηρότερες ἐπισυνέπειες στίς ὁποῖες ἀφιερώθηκε ἡ φετινή χρονιά).
η συνέχεια: Εδώ