Η Βασίλισσα στον Θρόνο Της

Η Βασίλισσα στον Θρόνο Της

.

.
Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.
Μέσα απ΄αυτές τις σελίδες που ακoλουθούν θέλω να μάθει όλος ο κόσμος για Τους Αγίους, τις Εκκλησιές και τα Μοναστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Μπορείτε να μου στείλετε την Ιστορία του Ναού σας ή του Μοναστηρίου σας όπως και κάποιου τοπικού Αγίου/ας της περιοχής σας

Και τώρα θα περάσουμε στο nikolaos921@yahoo.gr για περισσότερο χώρο.

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης
κάνετε κλικ στην φωτογραφία

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Η Εορτή του Οσίου Δαβίδ του γέροντος στο ομώνυμο εκκλησάκι στο γηροκομείο της πόλης Ναυπλίου.


Με κάθε λαμπρότητα εορτάστηκε η μνήμη του οσίου Δαβίδ του γέροντος στο ομώνυμο εκκλησάκι στο γηροκομείο της πόλης Ναυπλίου.Το εκκλησάκι αυτό φτιάχθηκε πριν λίγα χρόνια με τις προσπάθειες του ιερέως πατέρα Μάρκου και του εκκλησιαστικού συμβουλίου του προσκυνηματικού ναού του Αγίου Αναστασίου,όπου και ανήκει εκκλησιαστικά.Να σημειωθεί πως πρώτα οι ηλικιωμένοι γέροντες έπρεπε να βγουν έξω από το χώρο του γηροκομείου για να μπορέσουν να λειτουργηθούν,πράγμα που πολλές φορές ήταν δύσκολο γι αυτούς.Έτσι ο ιερέας πατέρας Μάρκος προσπάθησε πολύ για να φτιάξει την εκκλησία αυτή και τελικά τα κατάφερε,το εκκλησάκι φτιάχθηκε εντός του γηροκομείου και αφιερώθηκε στον Όσιο Δαβίδ τον γέροντα ,μάλιστα ο ιερέας έφερε και στην εκκλησία τεμάχιο ιερού λειψάνου από το μοναστήρι του οσίου Δαβίδ στην Εύβοια.Φέτος στον πανηγυρικό εσπερινό που τελέσθηκε από τον πατέρα Μάρκο στο εκκλησάκι ήρθαν αρκετοί πιστοί για να τιμήσουν τον Άγιο αλλά και για να πουν ένα καλό λόγο, ένα λόγο συμπόνοιας στους γέροντες του γηροκομείου.Να σημειωθεί πως το τελευταίο διάστημα το γηροκομείο αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα λόγω και της οικονομικής χρήσης.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΪΔ ΓΕΡΟΝΤΟΣ

Η ίδρυση και ανέγερση της Μονής, περί το έτος 1540, οφείλεται στον Όσιο Δαυΐδ. Νέος ακόμη στην ηλικία, επέτυχε την ανοικοδόμησή της σε υψόμετρο 500 περίπου μέτρων, κάτω από την σκέπη του Τελεθρίου όρους, ανάμεσα σε πυκνό δάσος πεύκων και ελάτων.

Ο Όσιος καταγόταν από τη Γαρδινίτζα. Νέος ακόμη έγινε μοναχός. Διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Βαρνακόβης, ασκήτεψε στο Στείριον όρος και δοκιμάσθηκε από τον οθωμανό άρχοντα της Λιβαδειάς. «Θείω οδηγηθείς Πνεύματι», πέρασε στην Εύβοια, όπου έκτισε Ναό της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, σε σημείο όπου προϋπήρχε παλαιότερος Ναός, κοντά στο χωριό Ροβιές και «τελείαν συνεστήσατο Μονήν», στην οποίαν συνέρρευσαν σύντομα πολλοί μοναχοί. Η φήμη της αγιότητός του ξαπλώθηκε γρήγορα, έκανε πολλά θαύματα και πριν την οσιακή κοίμηση του (1 Νοεμβρίου) πολλούς οδήγησε προς σωτηρία «μέγας φανείς εν λόγω και εργω».

Η Μονή, στα χρόνια του Βυζαντίου είχε τιμηθεί με Αυτοκρατορικούς τίτλους, οι οποίοι δυστυχώς καταστράφηκαν κατά την πυρπόλησή της. Ακόμη, Πατριαρχικό σιγίλιο του 1638, επί Πατριάρχου Κυρίλλου, αναγνώριζε την Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική αξία της Μονής.

Κατά τη διάρκεια της ἑπαναστάσεως του 1821, οι Μοναχοί βοήθησαν στον Αγώνα, με αποτέλεσμα νά προκαλέσουν την οργή των Τούρκων, οι οποίοι κατέστερψαν ολοσχερώς το Μοναστήρι, το οποίο ανακαινίσθηκε το 1877.

Σε απόσταση χιλιομέτρου βορείως της Μονής βρίσκεται το «Αγιονέρι». Κατά την παράδοση, ο Όσιος Δαυΐδ χτύπησε με το ραβδί του το βράχο και ανέβλησε καλό, άφθονο και ιαματικό νερό. Ακόμη, σε απόσταση 20 λεπτών με τα πόδια στα νότια της Μονής, υπάρχει το «Ασκητήριο» του Οσίου Δαυΐδ, ένα μικρό σπήλαιο σε βράχο, με το παρεκκλήσιο του Αγ. Χαραλάμπους.

Ημέρες δόξης και ανάπτυξης γνώρισε η Μονή στά χρόνια της Ηγουμενίας του μακαριστού Αρχιμ. Ιακώβου Τσαλίκη (1975-1991), ο οποίος άφησε φήμη και μνήμη οσίου ανδρός.

Πολλοί χριστιανοί από όλη την Ελλάδα, επισκέπτονται τή Μονή γιά να προσκυνήσουν τά Άγια λείψανα πολλών Αγίων και φυσικά του ιδρυτού της Οσίου Δαυΐδ του Γέροντος.

Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Ευάγγελο Μπουγιώτη.











Συνάντηση Μακαριωτάτου με τα παιδιά ιερέων που πέτυχαν στις εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.


PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011 15:04

child Με τα παιδιά ιερέων της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών που πέρασαν με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση συναντήθηκε σήμερα το πρωί ο Μακαριώτατος. Ο Μακαριώτατος άκουσε τα προβλήματα και τις δυσκολίες που είχαν τα παιδιά αυτή τη δύσκολη σχολική χρονιά και τους έδωσε συμβουλές για τη νέα φοιτητική πια περίοδο που ξεκινούν, συνιστώντας τους να κάνουν υπομονή και να δείξουν την ίδια επιμονή και εργατικότητα, όπως έκαναν μέχρι σήμερα.

child2

child3

Συνάντηση Μακαριωτάτου με τον Αντιπεριφερειάρχη Αττικής κ. Γ. Μανιάτη



Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011 14:47

maniatis Με τον αντιπεριφερειάρχη Αττικής κ. Γ. Μανιάτη συναντήθηκε σήμερα το μεσημέρι ο Μακαριώτατος. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν τρόποι συνεργασίας της Εκκλησίας με την Τοπική Αυτοδιοίκηση για την ενίσχυση των κοινωνικά αδύναμων.

Μετά το πέρας της συνάντησης ο Μακαριώτατος δήλωσε:

“Είμαστε σε μια εποχή που μπορεί να πει κανείς πολλά πράγματα που μπορεί να προκαλέσουν και πόνο και στενοχώρια, όμως πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Η επιδίωξή μας, και αυτός ήταν ο σκοπός της συνάντησης με τον κ. Μανιάτη, ήταν η συνεργασία για την κοινωνική και εθνική συνοχή. Και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από τα σχολεία, τους δήμους, τις ενορίες, μέσα από την καθημερινή μας ζωή. Τον ευχαριστώ που είναι κοντά μας, άκουσα τις σκέψεις του και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να υλοποιηθούν πρακτικά πλέον μερικές τέτοιες πρωτοβουλίες”.

Aπό την πλευρά του ο κ. Μανιάτης σημείωσε:

“Συζητήσαμε για τα θέματα που αφορούν τη συνεργασία Εκκλησίας και Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τρόπο ουσιαστικό και ειλικρινή, όπως απαιτούν οι καιροί.

Ειδικότερα σήμερα που η πατρίδα μας βρίσκεται σε μία σύνθετη κρίσιμη και δύσκολη συγκυρία, είναι επιτακτική ανάγκη, όπως είπε και ο Μακαριώτατος, να υπάρξει η εθνική συνεννόηση και η ενότητα, αυτός ο κοινωνικός ιστός που έχει διαρραγεί πρέπει να επανασυνδεθεί.

Είναι το πρωτεύον, το κυρίαρχο ζήτημα σήμερα. Βεβαίως όλοι δεν μπορούμε να συμφωνούμε στις εκτιμήσεις μας, όμως εκείνο που πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι είναι ότι πρέπει να απλωθεί ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας στους οικονομικά ασθενέστερους.

Εκεί ο ρόλος της Εκκλησίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και γενικότερα της Πολιτείας είναι αναντικατάστατος. Θα είμαστε δίπλα στον Αρχιεπίσκοπο σε ζητήματα που θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τους κοινωνικά αδύναμους.

Στον κοινωνικό ρόλο της Εκκλησίας θα αναζητήσουμε τρόπους συνεννόησης και έμπρακτης συνεργασίας”.

maniatis2


Σήμερα η υποδοχή της Τίμιας Κάρας του Αγίου Νικολάου του Νέου στο Τάχι Θηβών.


Σήμερα στις 5.00 το απόγευμα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου του Νέου Θηβών (στο Τάχι) θα γίνει σύμφωνα με την προβλεπόμενη Εκκλησιαστική Τάξη η Υποδοχή της Χαριτόβρυτης Τιμίας Κάρας του Οσιομάρτυρος Αγίου Νικολάου Του Νέου του Ιαματικού η Οποία φυλάσσεται στην Ι.Μ Αγίου Νικολάου Άνδρου.Το Τίμιο Θησαύρισμα θα μεταφέρει ο Καθηγούμενος της Ι.Μ παν. Αρχιμ. π.Δωρόθεος.Η Αναχώρηση θα γίνει την Κυριακή 6 Νοεμβρίου ενώ καθημερινώς θα τελούνται Ιερές Ακολουθίες με αποκορύφωμα την Κυριακάτικη Θ.Λειτουργία μετά το πέρας της οποίας θα τελεσθεί η Δοξολογία για την διάσωση της Ενορίας απο τά αντίποινα των Γερμανών Κατακτητών (Οκτώβριος 1943). Ο Ναός θα παραμένει ανοικτός απο 6.30 π.μ έως 8.30 μ.μ.

Προσκαλούμαστε με αγάπη να συμμετάσχουμε στην Τελετή της Υποδοχής καθώς και στις υπόλοιπες Λατρευτικές Εκδηλώσεις.

Παναγία Ελευθερώτρια Διδυμοτείχου – Ψάλλον οι Μοναχές Ορμύλιας Χαλκιδικής.


Αρχιερατικό Συλλείτουργο με τον Μητροπολίτη Ροστώφ κ. Μερκούριο. Έγκαίνια Μνημείου πεσόντων Ρώσων στρατιωτών στην Αλεξ/πολη.

Την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011, η Θεομητορική Εορτή της Αγίας Σκέπης και η Επέτειος του ΟΧΙ εορτάσθηκαν στην Αλεξανδρούπολη με ξεχωριστό τρόπο. Αιτία ήταν τα Εγκαίνια του Μνημείου των πεσόντων Ρώσων στρατιωτών κατά τον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο του 1877-78.

Η ιστορία της Αλεξανδρουπόλεως είναι άρρηκτα δεμένη με αυτό το γεγονός καθώς κατ' εκείνη την περίοδο Ρώσοι στρατιώτες του 9ου Συντάγματος της 3ης Μεραρχίας από την πόλη Σταροϊνγέρμαν Λάνσκι (σημ. Σόσνοβυ Μπορ) στρατοπέδευσαν στην περιοχή και συνέβαλαν σημαντικά στην οργάνωση ενός μικρού ψαροχωριού με το όνομα Δεδέ-Αγάτς, που το 1920 θα μετονομαζόταν στην πόλη που ονομάζεται πλέον Αλεξανδρούπολη. Κατά την διάρκεια της εννεάμηνης παραμονής (και απελευθέρωσης της περιοχής από τον τουρκικό ζυγό) οι μηχανικοί του Συντάγματος με εντολή του Διοικητή τους, χάραξαν το ρυμοτομικό σχέδιο της εξελισσόμενης τότε πόλης με πρότυπο το ρυμοτομικό σχέδιο της Οδησσού και άρχισαν την κατασκευή του Φάρου που είναι το σύμβολο της Αλεξανδρούπολης. Αυτό το ρωσικό ρυμοτομικό σχέδιο είναι που κατατάσσει την πόλη μας ως μία από τις καλύτερα ρυμοτομικά σχεδιασμένες πόλεις της Ελλάδος. Κατά την διάρκεια της παραμονής τους πολλοί στρατιώτες προσβλήθηκαν από τύφο. Τριάντα από αυτούς πέθαναν και ετάφησαν σε χώρο κοντά στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου και ως φόρος τιμής ανηγέρθη ένα μικρό μνημείο, το οποίο όμως με την πάροδο του χρόνου "χάθηκε" ανάμεσα στις πολυκατοικίες.

Θέλοντας να τιμήσει αυτούς τους στρατιώτες που έθεσαν τις βάσεις στην ανάπτυξη της Αλεξανδρουπόλεως, η Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως σε συνεργασία με το Γενικό Προξενείο της Ρωσίας στην Θεσσαλονίκη, κατασκεύασαν τους παρελθόντες μήνες το Μνημείο στον χώρο της πλατείας του Μητροπολιτικού Ναού, δίπλα στο Εκκλησιαστικό Μουσείο. Το Μνημείο κατασκευάσθηκε δαπάναις του Δήμου Σόσνοβυ Μπορ της Ρωσίας καθώς οι στρατιώτες ήταν όλοι τους κάτοικοι της πόλεως. Για την κατασκευή του, εκτός των προαναφερομένων μερών, συνεργάσθηκαν με τον Δήμο Αλεξανδρουπόλεως και τους Συλλόγους "Παλλινοστούντων Επιχειρηματιών" και "Ρώσικο Σπίτι" της πόλεώς μας, καθώς και επιχειρηματίες των δύο Δήμων, και αποφασίσθηκε από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές τα εγκαίνια του μνημείου να πραγματοποιηθούν στην ιστορική για την Ελλάδα ημέρα της Επετείου του ΟΧΙ. (Αναλυτικότερο ιστορικό)

Για τον λόγο αυτό προσεκλήθησαν και συμμετείχαν ο Σεβ.Μητροπολίτης Ροστώφ κ. Μερκούριος, ως εκπρόσωπος του Μακ. Πατριάρχου Ρωσίας κ. Κυρίλλου, ο Γεν. Πρόξενος της Ρωσίας στην Θεσσαλονίκη κ. Αλεξέι Ποπόφ, ο Δήμαρχος της αδελφοποιημένης (λόγω αυτού του γεγονότος) πόλεως του Σόσνοβυ Μπορ της Ρωσίας κ.α. Για τα εγκαίνια μετέβη στην Αλεξανδρούπολη και αγκυροβόλησε απέναντι από την πόλη το Ρωσικό πολεμικό πλοίο "Τσέζαρ Κούνικοφ" του Ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας.

Οι τελετές ξεκίνησαν το πρωί τη Παρασκευής 28 Οκτωβρίου 2011 με το Αρχιερατικό Συλλείτουργο που πραγματοποιήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Αλεξανδρουπόλεως από τον Μητροπολίτη Ροστώφ κ. Μερκούριο και τον Μητροπολίτη μας κ. Άνθιμο. Παρόντες οι προσκεκλημμένοι Ρώσοι επίσημοι, οι πολιτικές και στρατιωτικές Αρχές του τόπου μας, οι αξιωματικοί και ναύτες του πολεμικού πλοίου και πλήθος κόσμου. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε η Επίσημη Δοξολογία της ημέρας. Ακολούθησε δεξίωση στο Επισκοπείο, η κατάθεση στεφάνων και η μαθητική και στρατιωτική παρέλαση. Στην παρέλαση έλαβε μέρος άγημα του ρωσικού πλοίου "Τσἐζαρ Κούνικοφ" αποτίωντας φόρο τιμής στην Εθνική μας Επέτειο.

Το μεσημέρι, αμέσως μετά την παρέλαση, τελέσθηκαν τα Εγκαίνια του Μνημείου των πεσόντων Ρώσων στρατιωτών παρουσία όλων των Αρχόντων και πλήθους κόσμου. Άγημα του πολεμικού πλοίου μετέφεραν από τον Μητροπολιτικό Ναό τα οστά των Ρώσων στρατιωτών μέσα σε ευτρεπισμένη ξύλινη λειψανοθήκη, με τις καμπάνες να κτυπούν πένθιμα και την στρατιωτική μπάντα του πλοίου να παιανίζει πένθιμο εμβατήριο. Ακολούθησε Νεκρώσιμο Τρισάγιο που τέλεσαν οι δύο Μητροπολίτες και στην συνέχεια μαζί με τον Γενικό Πρόξενο τοποθέτησαν τα λείψανα σε ειδική κρύπτη στην βάση του Μνημείου, η οποία σφραγίσθηκε διαπαντός. Ακολούθησε ενός λεπτού σιγή και κατάθεση στεφάνων από τις Αρχές. Μετά την κατάθεση, ακολούθησε ο Αγιασμός των Εγκαινίων του Μνημείου και οι ομιλίες για τα Εγκαίνια.

Πρώτος ομίλησε ο Μητροπολίτης μας, ο οποίος ανέφερε το χρονικό της απόφασης για την δημιουργία του σημείου αναφοράς των σχέσεων των δύο χωρών, τονίζοντας την ευτυχή συγκυρία της παρουσίας του κ. Αλεξέι Ποπόφ στη χώρα μας, ευχαριστώντας όλους τους συντελεστές του έργου. (Ολόκληρη η ομιλία του Μητροπολίτου μας)

Ακολούθησε ο Μητροπολίτης Ροστώφ κ. Μερκούριος, ο οποίος στάθηκε στο ήθος των στρατιωτών εκείνων που δεν επιζητούσαν ευμάρεια και απόκτηση αγαθών για τους εαυτούς τους αλλά έδωσαν και την ζωή τους για να προστατέψουν, να διαφυλάξουν και να καλυτερεύσουν την ζωή άλλων ανθρώπων αγνώστων σε αυτούς. Μετά ομίλησε ο Γεν. Πρόξενος της Ρωσίας στην Θεσσαλονίκη κ. Αλεξέι Ποπόφ ο οποίος στο τέλος της ομιλίας του επέδωσε τιμητικές διακρίσεις στους συντελεστές του έργου από την Ρωσική Κυβέρνηση. Ακολούθησαν σύντομοι χαιρετισμοί από τους δύο Δημάρχους της Αλεξανδρουπόλεως και του Σόσνοβυ Μπορ και την εκδήλωση έκλεισαν δύο παλιννοστούντες ομογενείς συμπατριώτες μας οι οποίοι διάβασαν ποιήματα για τους Ρώσους κεκοιμημένους στρατιώτες. Εκ μέρους της Μητροπόλεώς μας διανεμήθηκαν στον κόσμο εικόνες του Πολιούχου Αγίου Νικολάου με τους Καθεδρικούς Ναούς της Αλεξανδρουπόλεως και του Σόσνοβυ Μπορ.

Η παρουσία πολυπληθούς αντιπροσωπείας από την πλευρά της Ρωσίας, ήταν το κύριο χαρακτηριστικό ενός γεγονότος που συμβάλλει στη σύνδεση του παρελθόντος, με το παρόν και το μέλλον της πόλης, του τότε Δεδέ-Αγάτς με την σημερινή Αλεξανδρούπολη.



















Ἅγιοι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός οἱ Ἀνάργυροι καὶ Θαυματουργοί (1 Νοεμβρίου).


Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀσία. Οἱ γονεῖς τους ἦταν ἄριστο πρότυπο χριστιανῶν συζύγων. Ὅταν ἡ μητέρα τους Θεοδότη ἔμεινε χήρα, ἀφιέρωσε κάθε προσπάθειά της στὴν χριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν δύο παιδιῶν της, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ.

Τοὺς δύο ἀδελφοὺς διέκρινε μεγάλη εὐφυΐα καὶ ἐπιμέλεια, γι’ αὐτὸ καὶ σπούδασαν πολλὲς ἐπιστῆμες. Ἰδιαίτερα ὅμως, ἐπιδόθηκαν στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη, τὴν ὁποία ἐξασκοῦσαν σὰν διακονία φιλανθρωπίας πρὸς τὸν πλησίον. Θεράπευαν τὶς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἰδιαίτερα τῶν φτωχῶν, χωρὶς νὰ παίρνουν χρήματα, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάστηκαν Ἀνάργυροι. Πολλοὶ ἀσθενεῖς ποὺ θεραπεύθηκαν ἤθελαν νὰ τοὺς εὐχαριστήσουν. Ἀλλὰ αὐτοί, δὲν δέχονταν τὶς εὐχαριστίες καὶ ἀπαντοῦσαν μὲ τὸν ὀρθὸ λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς:

«Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμης καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων». Δηλαδή, ὅλος ὁ ὕμνος καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμη καὶ ἡ ἰσχύς, ἀνήκει στὸ Θεό μας, στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.
Ἔτσι ταπεινὰ ἀφοῦ διακόνησαν σὲ ὅλη τους τὴ ζωὴ τὸν πλησίον, πέθαναν εἰρηνικὰ καὶ ἐτάφησαν στὴν τοποθεσία Φερεμά.


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ’.

Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν· δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.



Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείου Πνεύματος, τῇ χειρουργίᾳ, θεραπεύετε, παντοίας νόσους, σὺν Κοσμᾷ Δαμιανὲ οἱ Ἀνάργυροι· ὁ γὰρ Σωτὴρ ἰατροὺς ὑμᾶς ἔδειξεν, εἰς περιποίησιν πάντων καὶ ἴασιν· ὅθεν ῥύσασθε, παθῶν δυσαλθῶν καὶ θλίψεων, τοὺς ποθῷ τῷ ναῷ ὑμῶν προστρέχοντας.


Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἐκ τῆς Ἀσίας ὥσπερ δύο ἀστέρες, ἐξανατείλαντες Ἀνάργυροι θεῖοι, τῇ οἰκουμένῃ λάμπετε θαυμάτων ταῖς αὐγαῖς, νόσους μὲν ἰώμενοι, καὶ δεινὰς καχεξίας, χάριν δὲ παρέχοντες, τοῖς πιστοῖς εὐρωστίας, Δαμιανὲ θεόφρον καὶ Κοσμᾶ, χειμαζομένων, λιμένες πανεύδιοι.


Μεγαλυνάριον.
Οἷά περ θεράποντες ἰατροί, ψυχῶν καὶ σωμάτων, ἀσθενείας ὀδυνηράς, ἰάσασθε τάχος, ἀρρήτῳ ἐπισκέψει, ἡμῶν θαυματοβρύται, σοφοὶ Ἀνάργυροι.

Ἁγίες Κυριαίνα καὶ Ἰουλιανὴ οἱ Μάρτυρες (1 Νοεμβρίου).


Οἱ Ἁγίες Κυριαίνα καὶ Ἰουλιανὴ ἔζησαν τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ.

Ἡ Κυριαίνα, καταγόταν ἀπὸ τὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας, ἡ δὲ Ἰουλιανὴ ἀπὸ τὴν πόλη Ρῶσο. Καὶ οἱ δυὸ εἶχαν ἀφοσιωθεῖ σὲ φιλανθρωπικὰ ἔργα χριστιανικῆς φιλαδελφίας. Φρόντιζαν ὀρφανά, παρεῖχαν τὴν βοήθειά τους ἀφιλοκερδῶς σὲ ὅποιον εἶχε τὴν ἀνάγκη τους. Παρότι δὲν ἦταν πολὺ μορφωμένες πάντα ἔβρισκαν τρόπο νὰ στηρίξουν τὴν πίστη αὐτῶν ποὺ χρειαζόντουσαν. Εἶχαν δὲ καταφέρει νὰ φέρουν στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ, πολλοὺς εἰδωλολάτρες.

Τὶς δύο Ἁγίες τὶς συνέλαβε ὁ ἡγεμόνας Μαρκιανὸς καὶ τὶς πίεζε νὰ ἀπαρνηθοῦν τὸν Χριστό. Ἐκεῖνες ὅμως δὲν ὑποχώρησαν στὶς πιέσεις καὶ ἔμειναν ἀμετακίνητες στὴν πίστη τους.
Γι’ αὐτήν τους τὴν ὁμολογία οἱ Ἁγίες ρίχτηκαν στὴν πυρά, καὶ παρέδωσαν τὸ πνεῦμα τους στὸν Κύριο.

Ἅγιοι Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος οἱ Ἱερομάρτυρες (1 Νοεμβρίου).


Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ἦταν Ἐπίσκοπος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος Πρεσβύτερος.

Οἱ Ἱερομάρτυρες αὐτοὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ βασιλιὰ τῶν Περσῶν Σαβωρίου (332) καὶ δίδασκαν στοὺς εὐσεβεῖς τὸν λόγο τῆς ἀληθινῆς πίστης καὶ πολλοὺς κατόρθωναν νὰ προσελκύουν σ’ αὐτήν.
Ὁπότε συνελήφθηκαν ἀπὸ τὸν Σαβώριο καὶ ἀφοῦ πρῶτα ὑποβλήθηκαν σὲ σκληρὰ βασανιστήρια, στὸ τέλος τοὺς ἀποκεφάλισαν καὶ ἔτσι πῆραν τὸ ἀμάραντο στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.

Ὅσιος Δαβὶδ ὁ ἐν Εὐβοίᾳ (1 Νοεμβρίου).



Καταγόταν ἀπὸ τὸ χωριὸ Γαρδινίτζα, ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὸ Ταλάντιο, τόπος παραθαλάσσιος ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Εὔβοια.

Ἔζησε ὅταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἦταν ὁ Ἱερεμίας, περὶ τὸ 1519. Τὸν πατέρα του ἔλεγαν Χριστόδουλο καὶ ἦταν ἱερέας, τὴν δὲ μητέρα του Θεοδώρα. Ὁ Ὅσιος Δαβὶδ εἶχε ἄλλον ἕναν ἀδελφὸ καὶ δυὸ ἀδελφές.

Ἀπὸ μικρὸς ὁ Ὅσιος ἔδειξε ἐξαίσια μορφὴ καὶ ἔμαθε ἄριστα τὰ ἱερὰ γράμματα. Σὲ ἡλικία 15 ἐτῶν ὑποτάχθηκε σ’ ἕναν ἅγιο γέροντα, τὸν Ἀκάκιο, ποὺ τὸν ἐκπαίδευσε στὶς ἀρετὲς τῆς μοναχικῆς πολιτείας καὶ ἀπὸ τότε ὁ Ὅσιος Δαβὶδ κάνει μία φοβερή, σύμφωνα μὲ τὸν βιογράφο του, πνευματικὴ πορεία, διδάσκοντας τὴν ἔμπρακτη ἀρετὴ καὶ κάνοντας διάφορα θαύματα. Προεῖδε τὸν θάνατό του καὶ ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ καὶ μὲ μεγάλη ἁγιότητα τὴν 1η Νοεμβρίου.

Βιογραφία του συνέγραψε ὁ μαθητής του Χριστόφορος μοναχὸς καὶ Ἀκολουθία του ὁ Ἐπίσκοπος Ταλαντίου Νεόφυτος ἀπὸ τὴν Ἀθήνα.
Μονὴ τοῦ Ὅσιου Δαβὶδ ὑπάρχει στὴν Εὔβοια.


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Μέγα εὕρατο, Εὔβοια κλέος, τὸν πανένδοξον, Δαβὶδ τὸν θεῖον, ὡς ἱερᾶς ἀρετῆς καταγώγιον, καὶ τοῦ Χριστοῦ ὀπαδὸν ἀληθέστατον, καὶ τῶν Ὁσίων ἁπάντων ἐφάμιλλον. Διὸ Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.


Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς ἀστὴρ λαμπρότατος ὤφθης ἐν κόσμῳ, καταυγάζων ἅπαντας τοὺς προσιόντας σοι πιστῶς, Δαβὶδ Πατέρων τὸ καύχημα, τῶν ἰαμάτων τοῖς θείοις χαρίσμασι.


Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῆς Λοκρίδος θεῖος βλαστός· χαίροις τῆς Εὐβοίας, ὁ θερμότατος ἀρωγός· χαίροις ὁ πηγάζων, ἰάσεων τὰ ῥεῖθρα, Δαβὶδ θαυματοφόρε, τοῖς σοὶ προστρέχουσι.

Συνέρχεται η Δ.Ι.Σ. μηνός Νοεμβρίου.



Συνέρχεται από την Τρίτη 1 έως και την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, της 155ης Συνοδικής Περιόδου, για να ασχοληθεί με θέματα της Ημερησίας Διατάξεως.


Εκ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Συνάντηση του Μακαριωτάτου με τη νέα ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος.


ps1 Με τον αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος κ. Π. Μπονάτσο και άλλα ηγετικά στελέχη της Πυροσβεστικής συναντήθηκε σήμερα στις 10 το πρωί ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος.

Ο Μακαριώτατος ευχήθηκε καλή επιτυχία στο έργο και τα νέα καθήκοντα που ανέλαβαν.

ps2

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Πανήγυρις Ιερού Ναού Ελευθερωτρίας Διδυμοτείχου.

Με ιεροπρέπεια εόρτασε το Διδυμότειχο την εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου 1940 και συγχρόνως τη θρησκευτική εορτή της Παναγίας της Ελευθερωτρίας, που ελευθέρωσε το Γένος από τους κατά καιρούς κατακτητές του, στον ομωνυμο Προσκυνηματικό Ναό. Το εσπέρας της παραμονής, Πέμπτη 27 Οκτωβρίου ε.ε., ο Σεβασμιώτατος υπεδέχθη στην είσοδο της πόλης την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Δαδιάς από την ομωνυμη Μονή της Μητροπόλεως μας και τα λείψανα τού Αποστόλου Ανδρέου, ιδρυτού της Εκκλησίας της Θράκης. Στη συνέχεια χοροστατούντος του Θεοφ. Επισκόπου Μαραθώνος κ. Μελίτωνος, εψάλη ο Πανηγυρικός Εσπερινός και ακολούθησε λιτάνευση της ιεράς εικόνος της Παναγίας της Ελευθερωτρίας. Την κυριώνυμη ημέρα ιερούργησαν αμφότεροι οι Αρχιερείς και στη συνέχεια εψάλη η καθιερωμένη Δοξολογία επί τη εθνική επετείω, επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώον της Πόλεως και η μαθητική και στρατιωτική παρέλαση.