Οδοιπορικό στο Άγιο Όρος.

Πρώτος μας σταθμός η  Ιερά Μονή Καρακάλλου.

Ανάμεσα στη μονή της Λαύρας και των Ιβήρων και σε υψόμετρο 200 περίπου μέτρα, μισή ώρα από τη θάλασσα, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο, αγναντεύει περήφανο το ελληνικό μοναστήρι του Καρακάλου. Μία βρύση, μία κληματαριά και ένας τεράστιος Πύργος είναι η πρώτη εντύπωση της μονής. Άλλες κληματαριές και πορτοκαλιές υποδέχονται μέσα στην αυλή αθόρυβα τον επισκέπτη.

Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα μοναστήρια. Κρήνες, προσευχητάρια, παλιά αρχιτεκτονικά τεμάχια, επιγραφές, που αναγράφουν κτητορικές πράξεις ή άλλα σημαντικά γεγονότα, δημιουργούν μια πρωτότυπη αρμονία στον ταπεινό προσκυνητή. Στις μεγάλες μάλιστα αυλές υπάρχουν μεγάλα δένδρα, όπως ο φοίνικας στη μονή Γρηγορίου, οι μαγνόλιες και τα κυπαρίσσια στη Λαύρα, οι πορτοκαλιές στου Καρακάλου και τα δύο κυπαρίσσια στην Χιλανδαρίου, δίνουν ένα ξεχωριστό χαρακτήρα και μία εσωτερική γαλήνη. Σαν βρεθεί ο επισκέπτης στο αρχονταρίκι θα απολαύσει ένα πραγματικό όνειρο. Ανατολικά απλώνεται το Αιγαίο Πέλαγος με τη γαλανή του θάλασσα που ενώνεται στο βάθος με τον ουρανό. Δυτικά χαίνουν άγριες χαράδρες που κατεβαίνουν από τις κορυφές του Άθω φέρνοντας αδιάκοπα το τραγούδι του Βορρά.

Για το χτίσιμο του μοναστηριού υπάρχουν λιγοστές πληροφορίες και η παράδοση φαίνεται αρκετά συγχυσμένη. Πάντως φαίνεται από διάφορα έγγραφα πως η μονή υπήρχε από τον 11ο αιώνα, αλλά ποιος είναι ο ιδρυτής της δεν είναι γνωστό. Η παράδοση θεωρεί σαν ιδρυτή της μονής κάποιο Νικόλαο από την κωμόπολη Καρακάλλα από όπου προέρχεται και το όνομα της μονής. Κατά τον 13ο αιώνα ερημώθηκε και ανακαινίστηκε το 1294 από τον Ανδρόνικο Β’ τον Παλαιολόγο. Στο Γ’ Τυπικό του Όρους (1393), έρχεται τρίτο στη σειρά των μοναστηριών. Ατυχώς όμως καταστράφηκε πάλι από τους πειρατές και ξανακτίστηκε τον 16ο αιώνα από τον ηγεμόνα της Βλαχίας Πέτρο Ε’ που έγινε και αυτός μοναχός. Το 1707 ανακαίνισε τη βόρεια πτέρυγα ο Διονύσιος ο Ιβηρίτης, το 1877 ξανακτίστηκε η νότια πτέρυγα που είχε καεί τον προηγούμενο χρόνο. Τα 1888 κτίστηκε η ανατολική πτέρυγα. Το Καθολικό κτίστηκε το 1548-1563 και οι τοιχογραφίες του σώζονται από τις αρχές του 18ου αιώνα. Η εικόνα των 12 Αποστόλων είναι εργασία του γνωστού αγιογράφου Διονύσιου του εκ Φουρνά (1722). Έχει ακόμα 7 παρεκκλήσια. Τα 4 είναι αγιογραφημένα.

Η βιβλιοθήκη της μονής περιέχει 300 περίπου χειρόγραφα από τα οποία τα 42 είναι πάνω σε περγαμηνή, όπως και 3.000 έντυπα. Μεταξύ των κειμηλίων περιλαμβάνονται Τίμιο Ξύλο, εγκόλπια, σταυροί, λείψανα αγίων, άμφια κ.ά. Το μοναστήρι ήταν πρώτα ιδιόρρυθμο. Το 1813 άλλαξε και σήμερα είναι κοινόβιο.

Στη μονή τέλος ανήκουν 14 κελλιά σκορπισμένα στο δάσος όπως και 4 στις Καρυές.

 {Η Μονή καυχάται για δυο αδελφούς της που αξιώθηκαν να μπουν στη χορεία των Αγίων του Θεού: Τον όσιο Γερβάσιο τον διά Χριστόν Σαλλό, που έζησε ως ρακένδυτος ασκητής γύρω από τη Μονή και πέθανε στις αρχές του 18ου αιώνα, και το νέο οσιομάρτυρα Γεδεών. Ο Γεδεών, αφού ασκήτεψε επί 35 χρόνια στο μοναστήρι, σφαγιάσθηκε στις 30/12/1818 από τους Τούρκους στον Τύρναβο Λαρίσης, πολιούχος του οποίου τυγχάνει, επειδή δεν αρνήθηκε το Χριστό. Το καθολικο της μονής είναι αφιερωμένο στους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Θεμελιώθηκε το 1548 και τελείωσε το 1563. Στις αρχές του 18ου αιώνα έγινε μια μικρή ανακαίνισή του. Το 1710 προστέθηκε το κωδωνοστάσιο και τέσσερα χρόνια αργότερα ο εξωνάρθηκάς του. Λόγω της περιορισμένης αυλής του μοναστηριού, η μονή Καρακάλλου δεν διαθέτει φιάλη (κρήνη για τον καθαρμό των χεριών).από Εδώ  }