Στήν ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στό ἀτόπημα τῆς δυναστείας τῶν Ἰσαύρων, πού ἐκατό καί πλέον ἔτη συνετάραξε τό Βυζάντιο καί ἄφησε πληγές στήν ἐθνική ἱστορία τοῦ Λαοῦ καί τήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὑπῆρξε, εἶπε ὁ Δεσπότης, μιά προσπάθεια ἀρνήσεως τῆς πίστεως στόν ἀληθινό Θεό, ἀρνήσεως τῆς πραγματικῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου, τῆς φανερώσεως τοῦ Θεοῦ στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἄρνηση τῆς ἱστορήσεως τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Θεοτόκου Μητέρας Του καί τῶν Ἁγίων ὡς φίλων τοῦ Θεοῦ, συνιστᾶ οὐσιαστικά ἄρνηση τῆς κατά Χριστόν ἀποκαλύψεως καί φανερώσεως τοῦ Θεοῦ, δηλαδή ἄρνηση τοῦ Μυστηρίου τοῦ ὅλου Χριστοῦ καί ὅσων ὁ Χριστός μας ἔκαμε γιά νά καλέση καί πάλι τόν ἄνθρωπο στήν φωλεά τοῦ Πατέρα Του.
Τέλος ὁ Σεβασμιώτατος ἐμνημόνευσε καί ἑρμήνευσε τίς ἀποφάσεις τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ 787 μ.Χ. ἐπί Εἰρήνης τῆς Ἀθηναίας, καθώς καί τήν τελική ἀνύψωση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων ἀπό τήν Ἁγία Θεοδώρα μέ τήν περίφημη ἐνδημοῦσα Σύνοδο τοῦ 843 μ.Χ., ἡ ὁποία ἐπιτρόπευε τόν ἀνήλικο υἱό της Μιχαήλ, τήν σύζυγο τοῦ Θεοφίλου, ἐπί Πατριαρχείας τοῦ Κωνσταντινουπόλεως Μεθοδίου. Ἡ ἄρνηση, κατέληξε ὁ Δεσπότης, τῆς προσκυνήσεως τῶν ἁγίων Εἰκόνων καί τῆς ἐξιστορήσεως τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ, τῆς Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων μας, συνιστᾶ οὐσιαστικά ἀπόρριψη τοῦ προσωπικοῦ Θεοῦ, Πατρός καί Υἱοῦ καί Ἁγίου Πνεύματος καί ὁδηγεῖ μαθηματικά στήν ἀποδοχή τῆς ἱδέας τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ ὡς μιᾶς ἀοράτου δυνάμεως πού ζῆ ἔξω καί μακριά ἀπό τόν κόσμο, φανερούμενης μόνο μέσα ἀπό τά κτίσματα, ὡς καί ἡ ἀρχαιοελληνική σοφία δίδαξε καί μή θυσιαζόμενη ἀγαπητικά γιά τόν ἄνθρωπο. Συνιστᾶ ἄρνηση τῆς Ὀρθοδοξίας πού ξέρει νά βιώνη τόν Θεό ὅπως μᾶς τόν φανέρωσε ὁ Κύριός μας, οἰκοδομῶντας τήν “σκηνή Του” στά σπλάγχνα τῆς Πλατυτέρας τῶν Οὐρανῶν!
για
όλες τις φωτογραφίες Εδώ