Προς:
τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, τους συγκροτούντας την Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος και πάντας τα αυτά φρονούντας και αποδεχομένους Aρχιερείς.
Σεβασμιώτατοι,
Όταν η γλώσσα αδυνατεί να εκφράση όσα η καρδία ποθεί και ο νους διακελεύει, ο λόγος είναι περιττός.
Όταν όμως η εδραζομένη εις αυτόν λάλος σιγή δεν καθίσταται αντιληπτή, τότε είναι επιβεβλημένος.
Υπό την
αίρεσιν αυτήν κυριαρχούμενος, επιδιώκων, έστω και διά γραφίδος κοινωνίας
προς Υμάς, υπείκων εις καθήκον πασιφανές και θεάρεστον, ευάρεστον τω
Θεώ, επιχειρώ να τοποθετηθώ κριτικώς διά τας άνευ αποχρώντος λόγου λίαν
επικινδύνους αποφάσεις του διοικούντος την Εκκλησίαν της Ελλάδος
Οργάνου, δηλονότι της Ιεράς Συνόδου, αποτόκου υποταγής εις τα πρωτοφανή
κελεύσματα της μισούσης τον Χριστιανισμόν Πολιτείας, θεωρώ επάναγκες την
συγγραφήν της παρούσης, ευελπιστών ότι δεν απευθύνομαι εις ώτα μη
ακουόντων.
Σεβασμιώτατοι,
η συνέχεια: Εδώ