«Λαμπρά μεν
η παρελθούσα εορτή, λαμπροτέρα δε Σωτήρ η επερχομένη. Εκείνη άγγελον
έσχεν Ευαγγελιστήν και αύτη Πρόδρομον έσχεν προετοιμαστήν…!»
Μέσα στο κλίμα της του Θεού Επιφανείας
που «ουρανών ευσπλαχνία τελεί καθ’ημάς…» και ευρισκόμενοι ήδη μέσα σε
νέο αριθμητικά χρόνο, καλόν θεώρησα για μία ακόμη φορά, να σταθώ σε ένα
από τα πλέον καίρια σημεία της «ιερουργίας της ειρήνης» που συντελείται
μέσα στο κατ’ εξοχήν της εκκλησίας μυστήριο – το μυστήριο της
ευχαριστίας και τον ασπασμόν της αγάπης, «εν τω της ειρήνης συνδέσμω».η συνέχεια: Εδώ
