Πρωτ. Ρηγίνος Σταματίου: Ο Χριστός μας σταυρώθηκε για να αποκαταστήσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Το ξύλο του Σταυρού,
έγινε το όχημα,
αλλά και το κλειδί,
με το οποίο ο Χριστός
μαζί με τον ληστή,
άνοιξαν τις πύλες του παραδείσου.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου 

Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία τελέσθηκε το βράδυ της Τετάρτης 18 Μαρτίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, από τον Πρωτοπρεσβύτερο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς π. Ρηγίνο Σταματίου. 

Η συμμετοχή του π. Ρηγίνου στη λειτουργική σύναξη της ενορίας, καθώς και η ομιλία που απηύθυνε προς τους πιστούς μετά το πέρας της, εντάσσονται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «Ευαγγελίστρια 2015». 

Στην σύντομη, αλλά πολύ περιεκτική ομιλία του, ο π. Ρηγίνος αναφέρθηκε στην εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως, όπου στο μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Εκκλησία μας προβάλλει τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. 

Την εποχή της σταυρώσεως του Κυρίου, είπε ο ομιλητής, οι Ρωμαίοι, καθώς και οι αρχαίοι λαοί, τον Σταυρό τον είχανε ως όργανο θανατικής εκτέλεσης. Αλλά και οι Εβραίοι, τον χρησιμοποιούσανε ως κατ’ εξοχήν ατιμωτικό θάνατο για τους κατάδικους, τους βαρυποινίτες. Αυτούς δηλαδή που είχαν κάνει μεγάλα εγκλήματα και σφάλματα.

Έτσι λοιπόν καταδίκασαν και τον Κύριο σε έναν τέτοιον ατιμωτικό θάνατο. Και που πήγαν και έμπηξαν τον Τίμιο Σταυρό; Στον Γολγοθά, που σημαίνει κρανίου τόπος. Δηλαδή νεκροταφείο ανθρωπίνων κρανίων. Σ’ αυτόν λοιπόν τον τόπο, ο Κύριος σταυρώθηκε. Και τον μετέτρεψε από κρανίου τόπο, σε τόπο - παράδεισο αθανασίας.

Κι όταν σταυρώθηκε ο Κύριος, συνέχισε, όλη η δημιουργία και όλη η κτίση δεν έμεινε αδιάφορη γι’ αυτό το έγκλημα. Αλλά όλα συνέπασχαν σε όσα γίνονταν. Είχαμε μία έκλειψη ηλίου, αλλά και έναν μεγάλο σεισμό, όπου τότε σχίσθηκε το καταπέτασμα του ναού των Ιεροσολύμων.

Για να θέσει στη συνέχεια το ερώτημα: γιατί ο Κύριος μας έπρεπε να σταυρωθεί, γιατί ο Χριστός μας φορτώθηκε τις αμαρτίες τις δικές μας στην πλάτη Του και τις άπλωσε πάνω στον Σταυρό;

Ο π. Ρηγίνος απάντησε επ’ αυτού:

«Ο Χριστός μας σταυρώθηκε για να αποκαταστήσει τον άνθρωπο, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το πρόσωπο του ανθρώπου που είναι δημιουργημένο κατ’ εικόνα Θεού. Και όπου ο Αδάμ παρακούοντας στην εντολή του Θεού στον παράδεισο, όταν ο Θεός του είπε «θα φας από όλα τα δένδρα, εκτός από το δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού», εκδιώχθηκε από τον παράδεισο.

Αυτό ήρθε λοιπόν να κάνει ο Χριστός με τον Σταυρό, να αποκαταστήσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το κατ’ εικόνα Θεού πλάσμα Του. Κι έτσι, ενώ ο Αδάμ παράκουσε στην εντολή του Θεού, ο Κύριος μας υπακούει στο θέλημα του Θεού – Πατέρα και αποκαθιστά την παρακοή του πρωτόπλαστου Αδάμ.»

Όπως εξήγησε, η επιλογή του Αδάμ ήταν ατομοκεντρική και είχε ως σκοπό την πρόσκαιρη ευχαρίστηση και ηδονή. Είχε εγωιστικά κίνητρα, γιατί παρακούοντας το θέλημα του Θεού, ήθελε να γίνει ίσος με τον Θεό. Η παρακοή λοιπόν του Αδάμ όχι μόνο δεν του πρόσφερε αυτήν την χαρά, να γίνει ίσος με τον Θεό, αλλά αντίθετα τον πίκρανε και τον θανάτωσε.

Η υπακοή όμως του Χριστού, που έφθασε «άχρι θανάτου, θανάτου δε Σταυρού», λειτούργησε ως αντίδοτο σε αυτήν την πίκρα. Ως το θεϊκό κρασί της σωτηρίας που ευφραίνει και μεθά τις ψυχές των ανθρώπων. Έτσι λοιπόν, όπως λένε και οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, αλλά και η παράδοση, αυτό το ξύλο της παρακοής, αντικαταστάθηκε με το ξύλο του Σταυρού. Από το ίδιο δένδρο του καλού και του κακού, έφτιαξαν και τον Τίμιο Σταυρό του Σωτήρα μας.

Και στην εικόνα της Σταύρωσης, συνέχισε ο π. Ρηγίνος, κάτω από τον εσταυρωμένο Ιησού, υπάρχει ένα κρανίο. Είναι ο Αδάμ, όπου πέφτει το αίμα του εσταυρωμένου Ιησού και με το αίμα Του τον λυτρώνει και τον καθαρίζει από την αμαρτία. Τη Μεγάλη Παρασκευή σταυρώθηκε ο Κύριος μας. Όπως λέει και η παράδοση, η μικρή Παρασκευή ήταν τότε που παράκουσαν της εντολής του Θεού οι πρωτόπλαστοι και εκδιώχτηκαν από τον παράδεισο.

«Έτσι το ξύλο της παρακοής έβγαλε τον Αδάμ από τον παράδεισο. Το ξύλο του Σταυρού, έγινε το όχημα, αλλά και το κλειδί με το οποίο ο Χριστός μαζί με τον ληστή, άνοιξαν τις πύλες του παραδείσου. Και από τότε μέχρι και σήμερα, ο παράδεισος είναι ανοιχτός για όλους μας. Αναρίθμητοι Άγιοι και Αγίες έχουν περάσει την πόρτα του παραδείσου. Και μας δίνουν μέσα από τη ζωή τους το παράδειγμα, πως κι εμείς θα καθοδηγηθούμε για να περάσουμε την πύλη του παραδείσου.»

Ο Χριστός μας επάνω στον Σταυρό, καθάρισε το κατ’ εικόνα που αμαυρώθηκε και μας δίδαξε τον δρόμο, μας έδωσε το φως της πορείας για να πάμε στον παράδεισο. Όμως ο δρόμος για τον επουράνιο παράδεισο, τόνισε ο ομιλητής, περνάει μέσα από τον επίγειο παράδεισο, τον λογικό παράδεισο όπως λένε οι Πατέρες, που δεν είναι άλλος από την Εκκλησία μας. Μετέχοντας των ιερών Μυστηρίων και κατ’ εξοχήν με το κεντρικό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, παίρνουμε την Χάρη του Εσταυρωμένου Ιησού.

Και ολοκλήρωσε την ομιλία του:

«Στο χέρι μας είναι εάν θέλουμε να πορευθούμε για τον επουράνιο παράδεισο. Αλλά να ξέρουμε ότι αυτή η πορεία μέσα από την Εκκλησία, μέσα από τα ιερά Μυστήρια, μέσα από την προσευχή και τη μετάνοια, μέσα από την εξομολόγηση και προπάντων μέσα από τη συμμετοχή μας στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Έτσι μόνο θα μπορέσουμε να καταλάβουμε γιατί η Εκκλησία έβαλε στο μέσον της Τεσσαρακοστής, τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Για να παίρνουμε δύναμη και ενίσχυση. Και να μας αξιώνει ο Κύριος πάντοτε εν μετανοία και εξομολογήσει, να προφθάσουμε να προσκυνήσουμε τα Άχραντα Πάθη Του και την ένδοξο Ανάσταση Του.»

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ακολουθίας, οι πιστοί που συμμετείχαν, είχαν την μεγάλη ευλογία να προσκυνήσουν την θαυματουργή ιερά Εικόνα της Παναγίας της Αρμενιώτισσας, από το χωριό Αρμένιο της Λάρισας και το ιερό λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος, που μεταφέρθηκε από την Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας, που φιλοξενούνται και θα παραμείνουν στον Ναό μέχρι την ολοκλήρωση των εορταστικών εκδηλώσεων, στις 29 Μαρτίου.

Την ομιλία του π. Ρηγίνου μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ