Αρχικά, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θέρμου πραγματοποιήθηκε η υποδοχή της Ιεράς Εικόνος και του Ιερού Λειψάνου του Αγίου, τα οποία φυλάσσονται στην ομώνυμη Ιερά Μονή στη γενέτειρά του, το Μέγα Δένδρο.
Ακολούθησε ο Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού.
Κατόπιν, υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Αγρινίου και με τη συνοδεία τμημάτων των πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής, ξεκίνησε η λιτανευτική πομπή με κατεύθυνση τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Προηγουμένως, στην κεντρική πλατεία τελέσθηκε η αρτοκλασία και μίλησε στους πιστούς ο Σεβασμιώτατος.
Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κατά την ομιλία του ανέφερε τα εξής:
«Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πνευματική χαρά βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στην ευλογημένη γη του Θέρμου, για να τιμήσουμε με πανηγυρική λαμπρότητα τον μεγάλο φωτιστή του Γένους, τον Απόστολο της Ρωμιοσύνης, τον ιεραπόστολο της αγάπης και της αλήθειας, τον δικό μας Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.
Σήμερα δεν τιμούμε απλώς μία μεγάλη μορφή του παρελθόντος. Δεν στρεφόμαστε μόνο με ευγνωμοσύνη σε έναν Άγιο, ο οποίος έζησε πριν από αιώνες και προσέφερε στο Γένος μας ανεκτίμητες υπηρεσίες. Σήμερα συναντούμε έναν άνθρωπο που, αν και έζησε σε μία διαφορετική εποχή, παραμένει εκπληκτικά σύγχρονος· έναν Άγιο του οποίου ο λόγος μοιάζει σαν να απευθύνεται κατευθείαν στον άνθρωπο του σήμερα.
Ο Άγιος Κοσμάς περπάτησε σε δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς. Είδε ανθρώπους φοβισμένους, φτωχούς, αγράμματους και καταπιεσμένους. Είδε ένα Γένος που κινδύνευε όχι μόνο να χάσει την ελευθερία του, αλλά και τη μνήμη, την ταυτότητα, τη γλώσσα και την πίστη του.
Και τότε δεν έμεινε κλεισμένος στην ασφάλεια ενός τόπου, ούτε περιορίστηκε σε λόγια. Πήρε τον δρόμο. Περπάτησε από χωριό σε χωριό, από τόπο σε τόπο, μίλησε στις καρδιές των ανθρώπων, ίδρυσε σχολεία, στήριξε τους φτωχούς, αφύπνισε συνειδήσεις και δίδαξε πως χωρίς πίστη, παιδεία, ενότητα και αγάπη, κανένας λαός δεν μπορεί να σταθεί όρθιος.
Και αναρωτιέμαι σήμερα: αν ο Άγιος Κοσμάς περπατούσε ανάμεσά μας, τι θα μας έλεγε;
Θα μας έβλεπε να ζούμε σε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από τον δικό του· έναν κόσμο γεμάτο γνώσεις, εικόνες, πληροφορίες και τεχνολογικά επιτεύγματα.
Έναν κόσμο που μπορεί να επικοινωνεί από τη μία άκρη της γης στην άλλη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Κι όμως, μέσα σε αυτή την απίστευτη δυνατότητα επικοινωνίας, ο άνθρωπος πολλές φορές αισθάνεται πιο μόνος από ποτέ.
Ίσως λοιπόν να μας έλεγε: “Μάθετε να πλησιάζετε ο ένας τον άλλον. Μη χάνετε τον άνθρωπο, ενώ κατακτάτε τον κόσμο”.
Θα μας έλεγε πως η πρόοδος είναι ευλογία όταν υπηρετεί τον άνθρωπο, αλλά γίνεται απειλή όταν ο άνθρωπος γίνεται δούλος των ίδιων των δημιουργημάτων του.
Θα μας προέτρεπε να μη χάσουμε το πρόσωπό μας μέσα στην απρόσωπη καθημερινότητα, να μη θυσιάσουμε τη σχέση μας με τον Θεό, την οικογένεια και τον συνάνθρωπο στον βωμό της ταχύτητας, της ευκολίας και του ατομισμού.
Αν ζούσε σήμερα, πιστεύω πως θα μας μιλούσε ξανά για την παιδεία. Όχι μόνο για τη γνώση που γεμίζει το μυαλό, αλλά για την παιδεία που διαμορφώνει χαρακτήρες και συνειδήσεις. Θα μας έλεγε ότι δεν αρκεί να γίνουμε άνθρωποι με πολλά πτυχία, αλλά χρειάζεται να γίνουμε άνθρωποι με αρχές, ήθος και καρδιά.
Θα μας ρωτούσε: “Διδάσκετε στα παιδιά σας μόνο πώς να πετύχουν ή και πώς να αγαπούν; Μόνο πώς να κερδίζουν ή και πώς να προσφέρουν; Μόνο πώς να προχωρούν στη ζωή ή και πώς να στέκονται όρθια όταν έρχονται οι δυσκολίες;”
Και μέσα σε έναν κόσμο που συχνά διχάζεται, που εύκολα ο ένας στρέφεται εναντίον του άλλου, ο Άγιος Κοσμάς θα μας καλούσε ξανά στην ενότητα.
Θα μας θύμιζε ότι ένας λαός δεν σώζεται όταν οι άνθρωποί του πολεμούν μεταξύ τους, αλλά όταν μπορούν να ενώνονται γύρω από όσα είναι αληθινά και ιερά. Θα μας έλεγε να αφήσουμε πίσω το μίσος, τη μικρότητα, τη διχόνοια και την καχυποψία· να ξαναβρούμε την αξία του “μαζί”.
Αδελφοί μου, πάνω από όλα, θα μας καλούσε να επιστρέψουμε στην ουσία της ζωής.
Να σηκώσουμε για λίγο τα μάτια μας από όσα μας απασχολούν καθημερινά και να αναρωτηθούμε: Πού πηγαίνουμε; Τι άνθρωποι γινόμαστε; Τι κόσμο παραδίδουμε στα παιδιά μας;
Ο Άγιος Κοσμάς δεν θα μας ζητούσε να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Θα μας ζητούσε να προχωρήσουμε στο μέλλον χωρίς να ξεχάσουμε τις ρίζες μας.
Να γίνουμε σύγχρονοι χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας. Να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατότητα της εποχής μας, χωρίς να απαρνηθούμε εκείνα που μας κράτησαν όρθιους στους αιώνες.»
Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο Εδώ
Αναρτήσεις
