Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Τήν Τετάρτην, 6^ην/19^ην Αὐγούστου 2026, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ ἑορτή τῆς θείας Μεταμορφώσεως εἰς τό Ὄρος Θαβώρ, ἐπί τοῦ ὁποίου αὕτη ἔλαβε χώραν.

Κατά τήν ἑορτήν ταύτην ἡ Ἐκκλησία ὅλη, ἰδίᾳ ἡ τῶν Ἱεροσολύμων ἀναμιμνῄσκεται ὅτι ὀλίγον χρόνον πρό τοῦ πάθους Αὐτοῦ, συμφώνως πρός τάς Εὐαγγελικάς διηγήσεις (Ματθ. 17,1-9, Μάρκ 9,2-9, Λουκ. 9,28-36) καί τάς Πατερικάς ἐξηγήσεις, ὁ Κύριος παρέλαβε τρεῖς ἀπό τούς μαθητάς Του, τούς «προκρίτους» καί ἀνέβη εἰς Ὄρος ὑψηλόν κατ’ ἰδίαν καί ἐκεῖ ἐνώπιον αὐτῶν μετεμορφώθη, ὑποκρύψας ὀλίγον τήν ἀνθρωπίνην φύσιν Αὐτοῦ καί ἀποκαλύψας τήν θείαν, «ὅσον»  ἠδύναντο νά ἴδουν καί νά κατανοήσουν οἱ μαθηταί, ἤτοι τό πρόσωπον Αὐτοῦ ἔλαμψε λαμπρότερον τοῦ ἡλίου καί τά ἱμάτια Αὐτοῦ ἐγένοντο λευκά ὡς τό φῶς καί νεφέλη φωτεινή ἐπεσκίασεν αὐτούς καί ἀπό τῆς νεφέλης ἠκούσθη ἡ φωνή τοῦ Πατρός  λέγοντος: «οὗτός ἐστι ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ ηὐδόκησα, αὐτοῦ ἀκούετε», (Ματθ. 17,5) καί ἐνεφανίσθησαν μετ’ Αὐτοῦ ὁ Μωϋσῆς καί ὁ Ἠλίας,  συλλαλοῦντες καί προλέγοντες τήν ἔξοδον, ἤτοι τό πάθος Αὐτοῦ, τό ὁποῖον ἐπρόκειτο νά συμβῇ εἰς Ἱερουσαλήμ.

η συνέχεια: Εδώ