Πρωτοπρεσβυτέρου Αντωνίου Πατρικίου
Eφημερίου Χαρισείου Γηροκομείου Ι. Μ. Θεσσαλονίκης
Σεβαστέ και πολυφίλητε μας γέροντα,
Θα προσπαθήσω να συγκρατήσω την μεγάλη μου συγκίνηση και θα σου γράψω λίγα λόγια αγάπης, όπως αβίαστα αυτά βγαίνουν από την θλιμμένη ψυχή μου, για να σε συνοδεύουν στην έξοδο σου από τον κόσμο αυτό, τον κόσμο που τελικά είναι ένα ψέμα για όλους μας, ένα πέρασμα μιας στιγμής από εδώ στην αιωνιότητα.
Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος που νιώθει αυτά τα συναισθήματα για σένα, γιατί είναι "τοις πάσι γνωστό", πόσο κόσμο βοήθησες και σε πόσους έμπρακτα συμπαραστάθηκες με τις καλοσύνες και την μεγάλη φιλανθρωπία σου.
η συνέχεια: Εδώ
