Στέκομαι σιωπηλός να σε κοιτώ, «μόνος μόνῳ», «ἐνώπιος ἐνωπίῳ». Ατενίζω τη μορφή σου... Όλο γλύκα και στοργή! Δεν είσαι απόκοσμος! Είσαι οικείος. Δεν είσαι απόμακρος! Είσαι στοργικός. Δεν είσαι ξένος! Είσαι δικός μου. Δικός μας!
Ο Άγιός μας, το Παλικάρι μας! Ο Νεομάρτυς του Χριστού. Ο Πολιούχος μας. Ο Κωνσταντής της κυρα-Μαρίνας, ο γιος του κυρ-Μιχαλάκη, ο Δημαμάς, που έγινες ο Άγιος Κωνσταντίνος.
Το Παλικάρι το Γενναίο, που ευωδιάζει τα αρώματα της ανδρείας, της ομολογίας, της Πίστεως, των αρετών, της αγάπης, του μαρτυρίου.
η συνέχεια: Εδώ
Αναρτήσεις
