Κείμενο-Φωτογραφίες Θάνος Θανόπουλος
Με την αρμόζουσα εκκλησιαστική σεμνότητα και σε απόλυτα λιτό χαρακτήρα, πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026 η υποδοχή του Τιμίου Λειψάνου του Αγίου Δημητρίου του Γκαγκαστάθη, του εγγάμου και υπερπολυτέκνου πρεσβυτέρου που με τη βιοτή του κόσμησε την τοπική Εκκλησία και κατετάγη πρόσφατα στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Στα προπύλαια του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου Τρικάλων τα Ιερά Λείψανα υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας, συμπαραστατούμενος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Πλάτωνα και τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσόστομο, τον ιερό κλήρο και πλήθος πιστών.
Την Τιμία Κάρα του Αγίου Δημητρίου κόμισε ο π. Τύχων Σιμωνοπετρίτης και την Τιμία Χείρα κόμισε ο Ιεροκήρυκας Αρχιμ. Αχίλλειος Τσούτσουρας.
Στην συνέχεια τελέστηκε τρισαρχιερατικός εσπερινός χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτη Κυδωνιών Αθηναγόρου, συγχοροστατούντων του Σεβ. Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Πλάτωνος και του Οικείου Ποιμενάρχη Μητροπολίτη Τρίκκης κ. Χρυσοστόμου.
Κατά τη διάρκεια του Τρισαρχιερατικού Εσπερινού, ο εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας ανέγνωσε τη Συνοδική Πράξη Αγιοκατατάξεως του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη.
Στην ομιλία του ο Σεβ. Μητροπολίτης Τρίκκης κ. Χρυσόστομος, εμφανώς συγκινημένος, περιέγραψε την πνευματική κατάσταση της πόλης ως μια στιγμή όπου «η χαρά συνδυάζεται με το πένθος».
Αναφερόμενος εξαιτίας του τραγικού συμβάντος που συνέβη στην πόλη, ο Σεβασμιώτατος εξήγησε την απόφαση η πανήγυρις να διεξαχθεί με τρόπο λιτό και προσευχητικό, μακριά από εξωτερικές μεγαλοπρέπειες, ως ένδειξη ενσυναίσθησης και πατρικής μέριμνας για τον ανθρώπινο πόνο.
Σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στην προσωπικότητα του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη, τονίζοντας ότι η Εκκλησία δεν «δημιουργεί» Αγίους, αλλά αναγνωρίζει τη χάρη που ο Θεός ήδη έχει χαρίσει.
«Ο Άγιος Δημήτριος δεν αναδείχθηκε άγιος επειδή αποσύρθηκε από τον κόσμο, αλλά επειδή μετέβαλε τον κόσμο σε τόπο αγιασμού», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η αγιότητα του Παπα-Δημήτρη άνθησε μέσα στην ενορία, την οικογένεια και τον καθημερινό μόχθο.
Επίσης ο κ. Χρυσόστομος έκανε ιδιαίτερη μνεία στις θεσμικές ενέργειες που οδήγησαν στην αγιοκατάταξη, εκφράζοντας την υιική του ευγνωμοσύνη προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Θρόνου για την «πνευματική σφραγίδα» που έθεσαν, καθιστώντας την εορτή γεγονός πανορθόδοξο.
Επίσης, ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για την υπεύθυνη προώθηση του φακέλου.
Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος κάλεσε κλήρο και λαό να διαφυλάξουν το πνεύμα του Αγίου -την ταπείνωση και την αγάπη- ως σημείο ενότητας.
Παράλληλα, απηύθυνε θερμή δέηση για την ανάπαυση των πέντε θυμάτων του τραγικού συμβάντος, ζητώντας από τον Θεό να παρέχει την «ουράνια παραμυθία» στους οικείους τους.
«Η Εκκλησία παραμένει εργαστήριο αγιότητας», κατέληξε, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας και πνευματικής ανάτασης προς ολόκληρο το πλήρωμα της Μητροπόλεως σε αυτές τις δύσκολες ώρες.
Παρέστη ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής κ. Δημήτρης Παπαστεργίου, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗ Δημήτρης Νατσιός, ο Γραμματέας της Πολιτικής επιτροπής της ΝΔ Κώστας Σκρέκας, η Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Τρικάλων Χρύσα Ντιντή και ο Δήμαρχος Τρικάλων Νίκος Σακκάς.
Τέλος, τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας, ο οποίος αναφέρθηκε στον βίο και την προσωπικότητα του Αγίου Δημητρίου του Γκαγκαστάθη, τονίζοντας την απλότητα, την γενναιότητα και την αγάπη για το ποίμνιό του.
Την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026 το πρωί τελέσθηκε Τρισαρχιερατικό Συλλείτουργο για τον πρώτο επίσημο εορτασμό του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη στην γενέτειρα του στα Τρίκαλα.
Στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας και συλλειτούργησαν οι ο Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, Λαγκαδά κ. Πλάτων και ο Οικείος Ποιμενάρχης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσόστομος.
Επίσης στο Συλλείτουργο παρέστησαν Καθηγουμένες Ιερών Μονών των Τρικάλων και των Αγίων Μετεώρων, μοναχές, κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και πλήθος πιστών.
Ακόμη παρέστησαν η Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Τρικάλων κ. Χρύσα Ντιντή, εκπρόσωποι του Δήμου Τρικκαίων, ο Διοικητής της Τροχαίας Τρικάλων κ. Κωνσταντίνος Κωστακόπουλος και εκπρόσωποι των στρατιωτικών αρχών.
Στην συνέχεια ο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας ανέγνωσε το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, στο οποίο ο Πατριάρχης σκιαγραφεί το πνευματικό ανάστημα του νέου Αγίου, εστιάζοντας στην ταπεινοφροσύνη, το ασκητικό φρόνιμα και τη χαρισματική δράση του.
Ακολούθησε η ανάγνωση του μηνύματος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου από τον ο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Πλάτωνα, στο οποίο ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτήρισε τον νέο Άγιο ως ένα «πολύτιμο δώρο» προς την Εκκλησία, έναν «ουράνιο άνθρωπο» και έναν αφοσιωμένο λειτουργό που η προσευχή του είχε μεγάλη παρρησία προς τον Θεό.
Κατακλείοντας το μήνυμά του, ο Αρχιεπίσκοπος συνεχάρη τον Μητροπολίτη Τρίκκης κ. Χρυσόστομο για τις άοκνες ενέργειές του που οδήγησαν στην επίσημη αγιοκατάταξη, ενώ ευλόγησε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Μητροπόλεως, καλώντας τους πιστούς να εμπνέονται από το άγιο παράδειγμα του παπα-Δημήτρη.
Πριν την απόλυση ο οικείος Ποιμενάρχης κ. Χρυσόστομος υπογράμμισε τη σημασία της αγιοκατάταξης του Αγίου Δημητρίου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τονίζοντας πως δεν πρόκειται για μια απόμακρη ιστορική μορφή, αλλά για έναν άνθρωπο που πολλοί Τρικαλινοί γνώρισαν προσωπικά.
«Είναι ένας Άγιος που είδαν τα μάτια μας και ψηλάφησαν τα χέρια μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η αγιότητα του Δημητρίου Γκαγκαστάθη δεν στηρίχθηκε στην προβολή, αλλά στην ταπεινοφροσύνη, την αδιάλειπτη προσευχή και τη διακονία του ιερού θυσιαστηρίου.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Σεβασμιώτατος στην προφητική ρήση του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, ο οποίος είχε προείπει πως ο Θεός θα αναδείξει τον παπα-Δημήτρη ως πρότυπο, σε μια εποχή που ο θεσμός της οικογένειας και η τεκνογονία θα δέχονταν πιέσεις.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος τίμησε τέσσερις ανθρώπους, την Αντιπεριφερειάρχη κ. Χρύσα Ντιντή, τον γιατρό του Αγίου, κ. Στέφανο Δημόπουλο, τον π. Σπυρίδωνα Βασιλάκο και την κατά σάρκα κόρη του Αγίου, Καθηγουμένη Ισιδώρα μοναχή, στους οποίους προσέφερε μία Εικόνα του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη.
Ο κ. Χρυσόστομος ευχαρίστησε και τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμ. Αλέξιο Κανίνα, ο οποίος επιμελήθηκε όλο αυτό τον καιρό τον πρώτο επίσημο εορτασμό του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη, συγχαίροντάς τον για την άρτια οργάνωση.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση για τις πέντε νέες γυναίκες -τη Βασιλική, την Ελένη, τη Σταυρούλα, την Αγάπη και την Αναστασία- που έχασαν τη ζωή στο εργοστάσιο «Βιολάντα».
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στο πενθούν ποίμνιο, τόνισε πως η αγιότητα δεν γεννιέται μακριά από τον πόνο, αλλά μέσα από την καθημερινή υπομονή και την εμπιστοσύνη στον Θεό. «Καταθέτουμε τον πόνο μας στον Κύριο της ζωής, ζητώντας την παρηγοριά που μόνο η ελπίδα της Αναστάσεως μπορεί να χαρίσει», σημείωσε κλείνοντας τον λόγο του.
ΛΟΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΡΙΚΚΗΣ, ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ ΚΑΙ ΠΥΛΗΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ
Με ανάμεικτα συναισθήματα σήμερα συγκεντρωθήκαμε στο Μητροπολιτικό μας Ναό όλοι μας προκειμένου να προσευχηθούμε στο Θεό κατά την ιερά αυτή ακολουθία του Εσπερινού. Και είναι πράγματι ανάμεικτα τα συναισθήματα, γιατί αυτή τη στιγμή συνδυάζονται και χωρούν μέσα στην καρδιά μας η συγκίνηση και η χαρά με το πένθος και τον πόνο.
Με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό στεκόμαστε απόψε ενώπιον μιας ιστορικής και ανεπανάληπτης στιγμής για την τοπική μας Εκκλησία. Για πρώτη φορά εορτάζουμε επισήμως τον Άγιο Δημήτριο τον Γκαγκαστάθη, έναν άγιο σύγχρονο, έναν άγιο που έζησε, διακόνησε, πόνεσε και αγίασε μέσα στον τόπο αυτό. Η αποψινή ιερά σύναξη δεν είναι συνηθισμένη. Είναι μια στιγμή εκκλησιαστικής πληρότητας, μια ώρα κατά την οποία η τοπική μας Εκκλησία δοξολογεί τον Θεό για τα «μεγαλεία» Του και ευχαριστεί για τη φανέρωση της αγιότητος μέσα στον σύγχρονο κόσμο.
Ταυτόχρονα, όμως, η ψυχή μας βιώνει και την κατ’ άνθρωπον θλίψη εξαιτίας του δυστυχήματος που συνέβη στην πόλη μας επέφερε το θάνατο σε πέντε νέες αδελφές μας, τη Βασιλική, την Ελένη, την Σταυρούλα, την Αγάπη και την Αναστασία. Το τραγικό συμβάν και ο μαρτυρικός θάνατος των νέων αυτών αδελφών μας σκέπασε την πόλη μας ολόκληρη ως πέπλο με θλίψη, πόνο, αλλά και ελπίδα, την οποία μας παρέχει η πίστη στον αναστάντα Κύριο και η προσευχή.
Γι’ αυτό και αποφασίσαμε η πανήγυρις του Αγίου Δημητρίου, παρά τις πολύμηνες προετοιμασίες για να γίνουν με κάθε εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια, να γίνει με τρόπο λιτό και προσευχητικό. Όπως και ο ίδιος ο τιμώμενος άγιός μας θα ήθελε σε μια τέτοια περίσταση: να αφήσουμε δηλαδή την εξωτερική μεγαλοπρέπεια και να κλίνουμε το γόνυ της ψυχής και του σώματος με πατρική μέριμνα, αγάπη και ενσυναίσθηση μπροστά στον ανθρώπινο πόνο και να κάνουμε θερμή προσευχή.
Για πρώτη φορά τιμούμε τον Άγιο Δημήτριο τον Γκαγκαστάθη. Και η λέξη «πρώτη» έχει απόψε ιδιαίτερο βάρος. Διότι η πρώτη εορτή ενός Αγίου δεν εγκαινιάζει απλώς μια λατρευτική συνήθεια· εγκαινιάζει μια νέα σχέση της Εκκλησίας με έναν άνθρωπο που έζησε ανάμεσά μας και τώρα πρεσβεύει υπέρ ημών ενώπιον του θρόνου του Θεού. Η Εκκλησία, αδελφοί μου, δεν αγιοποιεί εκ των υστέρων· αναγνωρίζει. Δεν προσθέτει κάτι στον άνθρωπο, αλλά ομολογεί αυτό που ο Θεός ήδη εχάρισε. Η αγιοκατάταξη είναι καρπός της συνεργείας του Αγίου Πνεύματος, της συνοδικής ευθύνης και της εμπειρίας του πιστού λαού. Ο Άγιος Δημήτριος δεν αναδείχθηκε άγιος επειδή αποσύρθηκε από τον κόσμο, αλλά επειδή μετέβαλε τον κόσμο σε τόπο αγιασμού και τον γέμισε με αγάπη. Δεν έζησε μακριά από τους ανθρώπους. Η αγιότητα δεν προϋποθέτει την έρημο, αλλά τον πνευματικό αγώνα, την αγάπη στο Θεό και την προσευχή και γι’ αυτό η αγιότητα του αγίου Δημητρίου εμφανίστηκε μέσα στην ενορία, μέσα στη διακονία, μέσα στην οικογένεια, μέσα στην εργασία και το μόχθο της καθημερινότητας.
Για την τοπική μας Εκκλησία, η παρούσα ιερά ακολουθία αποτελεί μέγα δώρο και μεγάλη ευθύνη. Δώρο, διότι ο Θεός εδόξασε έναν άνθρωπο από τον τόπο μας. Ευθύνη, διότι οφείλουμε να φυλάξουμε το πνεύμα του Αγίου: την ταπείνωση, τη λειτουργική ζωή, την προσευχή, την εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού, την άσκηση, την αγάπη. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και μια πρόσκληση για όλο το πλήρωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας: πρόσκληση προς όλους μας να πιστέψουμε ότι και σήμερα ο Θεός αγιάζει ανθρώπους που ολοκληρωτικά είναι δοσμένοι σε Εκείνον και πως ο αγιασμός είναι δυνατός για όλους μας, αφού ο Κύριος μας είπε «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι» (Α΄ Πέτρ. 1, 16).
Ο σημερινός εορτασμός και η τιμή του αγίου Δημητρίου δεν είναι καρπός ανθρώπινης προσπάθειας ή στόχευσης, αλλά μεγάλη ευλογία του Θεού προς την Εκκλησία και τον λαό Του. Όμως μέσα στη ζωή της Εκκλησίας, η χάρη του Θεού συνεργεί με την υπεύθυνη μέριμνα των ποιμένων της. Για το λόγο αυτό αισθάνομαι την ιερά υποχρέωση να ευχαριστήσω την Επιτροπή Νομοκανονικών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία με ευθύνη και εκκλησιαστικό φρόνημα ενέκρινε τον φάκελο της αγιοκατατάξεως που κατατέθηκε από την αναξιότητά μου.
Ευγνωμονώ βαθυσεβάστως τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ Ιερώνυμο, καθώς και τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου του παρελθόντος έτους, οι οποίοι απέστειλαν τον φάκελο αρμοδίως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η όλη πορεία προς τη σημερινή ημέρα αποτελεί καρπό ώριμης συνοδικής κρίσεως, η οποία ασκήθηκε με φόβο Θεού, κανονική ακρίβεια και πνευματική διάκριση. Η Ιερά Σύνοδος, δια του Μακαριωτάτου και των σεβασμίων Μελών της, ενήργησε όχι απλώς ως διοικητικό όργανο, αλλά ως συλλογικό φρόνημα Εκκλησίας, που αφουγκράστηκε τη φωνή του λαού, μελέτησε υπεύθυνα τα στοιχεία και κατέθεσε ενώπιον της Μητρός Εκκλησίας μία μαρτυρία καθαρή και θεολογικά τεκμηριωμένη.
Με ιδιαίτερη συγκίνηση και υιική ευγνωμοσύνη στρέφουμε τον λόγο μας προς την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και την περί αυτόν Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Θρόνου. Η Συνοδική υπογραφή στην Πράξη της Αγιοκατατάξεως δεν αποτελεί απλώς διοικητική επικύρωση, αλλά πνευματική σφραγίδα της Μητρός Εκκλησίας «τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι συνδιασκεψαμένης», η οποία χαριτώνει την τοπική μας Εκκλησία και αναγνωρίζει την αγιότητα ως καρπό ζωής εν Χριστώ. Η παρουσία της ευλογίας του Οικουμενικού Θρόνου, δια του τιμίου εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυδωνιών κ. Αθηναγόρα, ο οποίος ήδη ανέγνωσεν την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την επίσημη Πράξη της Αγιοκατατάξεως, τον οποίον και αδελφοποθήτως ευχαριστούμε για τον φιλάγιο κόπο του να προσέλθει στην ευλογημένη πόλη των Τρικάλων, καθιστά την αποψινή πρώτη εορτή γεγονός πανορθόδοξο.
Ευχαριστώ, επίσης, τον εκπρόσωπο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πλάτωνος, Λητής και Ρεντίνης κ. Πλάτωνα.
Αδελφοί μου,
Απόψε δεν τιμούμε απλώς έναν Άγιο. Απόψε ο Θεός μάς υπενθυμίζει ότι η Εκκλησία δεν έπαψε ποτέ να είναι εργαστήριο αγιότητος και ότι η Εκκλησία δεν πορεύεται μόνον με λόγους, αλλά με κανονική μέριμνα, πνευματική φροντίδα και συνοδική ευθύνη. Ο Άγιος Δημήτριος ο Γκαγκαστάθης γίνεται από σήμερα για όλους μας σημείο ενότητας, πνευματικής αναφοράς και συνοδικής εμπνεύσεως.
Καλούμαστε, λοιπόν, όλοι -κλήρος και λαός- να διαφυλάξουμε την αγιότητα του Αγίου ως ζωντανό παράδειγμα ενότητας, υπακοής και πίστεως, και να συνεχίσουμε τη διακονία της Εκκλησίας με τον ίδιο σεβασμό και τη δέουσα υπακοή στο θέλημα του Θεού.
Δι’ ευχών του Αγίου Δημητρίου του Γκαγκαστάθη, ο Κύριος ας ευχηθούμε να αναπαύσει τις ψυχές των αδελφών μας που έπεσαν θύματα του τραγικού δυστυχήματος στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» και να παρέχει την ουράνια παραμυθία και παρηγορία στους οικείους τους αλλά και να αξιώσει την Ιερά Μητρόπολή μας, τον κλήρο και τον ευλαβή λαό,να πορεύονται σταθερά στην πίστη, ενισχυμένοι από τη χάρη των Αγίων, και να δόξαζεται η αγία και ομοούσιος και αδιαίρετος Τριάς νυν και αεί, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ
ΛΟΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΤΡΙΚΚΗΣ, ΓΑΡΔΙΚΙΟΥ ΚΑΙ ΠΥΛΗΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
«Δοξάζω τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ τὴν δύναμιν καὶ Πνεύματος Ἁγίου ὑμνῶ τὴν ἐξουσίαν» διότι μας αξίωσε να ζήσουμε σήμερα μια μεγάλη πνευματική εμπειρία, η οποία αποτελεί και θα αποτελεί στο εξής σημείο αναφοράς για την πορεία, την ιστορία και την πνευματική ζωή της πόλεως των Τρικάλων και της Ιεράς μας Μητροπόλεως: την πρώτη εορτή του μόλις προ ολίγων μηνών αγιοκαταταχθέντος παρά της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου αγίου Δημητρίου του Γκαγκαστάθη. Μια ημέρα που χαράσσεται ανεξίτηλα στη μνήμη και στην καρδιά όλων μας.
Η Εκκλησία λατρεύει και δοξάζει τον εν Τριάδι Θεό, τον «θαυμαστόν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ». Και σήμερα, με ευγνωμοσύνη ομολογούμε ότι ο Θεός ανέδειξε και πάλι έναν ακόμη άγιο. Η αγιότητα του αγίου Δημητρίου δεν υπήρξε καρπός εξωτερικής προβολής ή ανθρώπινης δόξας. Ήταν καρπός ταπεινώσεως, υπακοής, σιωπής και αδιάλειπτης προσευχής. Όπως μας διδάσκει ο Απόστολος Παύλος, ο άγιος γίνεται «τύπος τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ». Και αυτός ακριβώς υπήρξε ο άγιος Δημήτριος. Με απλότητα καρδίας, με αταλάντευτη πίστη και με φλογερή αγάπη προς τον Χριστό, αξιώθηκε να γίνει δοχείο της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Δεν δίδαξε τόσο με τα λόγια, όσο με την ίδια του τη ζωή. Έμαθε να εργάζεται, να υπομένει, να προσεύχεται. Έζησε μέσα στον κόσμο, αλλά δεν ανήκε στον κόσμο. Ως ιερέας της Εκκλησίας, υπηρέτησε το ιερό θυσιαστήριο με φόβο Θεού και βαθιά συναίσθηση της ιεροσύνης. Η Θεία Λειτουργία ήταν η αναπνοή του, η προσευχή, το καταφύγιό του, ο άνθρωπος ο αδελφός του, η οικογένεια το στάδιό του. Πόσοι και πόσοι δεν προσήλθαν κοντά του φορτωμένοι με πόνο, αγωνία, θλίψη, όπως άλλωστε και εμείς σήμερα συγκλονισμένοι και πενθούντες; Και πόσοι δεν έφυγαν αναπαυμένοι, ειρηνεμένοι, φωτισμένοι; Όχι γιατί ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του κάτι ιδιαίτερο, αλλά γιατί άφηνε χώρο να ενεργεί ο Θεός. Ήξερε ότι ο ιερέας είναι όργανο και όχι πηγή της χάριτος.
Ο άγιος Δημήτριος τίμησε με τον αγώνα του όχι μόνον την ιερωσύνη, αλλά και το θεοσύστατο μυστήριο του γάμου και τον ιερό θεσμό της οικογένειας, γενόμενος απόδειξη ότι «η έννομος συζυγία και η εξ αυτής παιδοποιία» δεν είναι τίποτε άλλο, παρά εργαστήριο αγιότητας και κατά Θεόν τελειώσεως. Είναι συγκλονιστική η ακρίβεια της προφητικής ρήσης του οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, την οποίαν βλέπομεν να εκπληρώνεται πλέον κατά πάντα, ότι «ο Θεός θα αναδείξει έναν νέο άγιο, τον παπα-Δημήτρη, την κατάλληλη στιγμή και όταν υποτιμηθεί ο γάμος και τεθεί στο περιθώριο η τεκνογονία».
Ο Απόστολος Παύλος λέει «μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς ἐγώ Χριστοῦ». Αυτό μας λέει, όμως, κάθε άγιος μυστικά: «μιμηθείτε τη ζωή μου. Μπορείτε και εσείς». Η αγιότητα είναι για όλους μας. Αυτή είναι η μόνιμη προτροπή της Εκκλησίας. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα, την άνεση, την ευκολία. Η αγιότητα δεν προβάλλεται. Φαντάζει κάτι πολύ μακρινό και ξένο. Οι άγιοι θεωρούνται απλώς ιερά πρόσωπα του παρελθόντος. Ακόμα και εμείς οι Χριστιανοί έχουμε προσδώσει στην αγιότητα υπερβολική υπερβατικότητα, μυστικισμό και θαυματουργία. Τη θεωρούμε κάτι μακρινό, άπιαστο και ακατόρθωτο, γιατί «ποιοι είμαστε εμείς για να γίνουμε άγιοι», όπως συνήθως λέμε με ψευτοταπείνωση και έλλειψη μετανοίας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο άγιος Δημήτριος αποτελεί δώρο του Θεού προς τη Μητρόπολή μας. Δεν πρόκειται για έναν άγιο μακρινό, άγνωστο, ιστορικό. Είναι ένας άγιος που «ὃν ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃν ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν». Πολλοί από το ποίμνιο της Ιεράς μας Μητροπόλεως έχουν προσωπική εμπειρία και μνήμη της συναναστροφής με τον άγιο και μαρτυρούν την «δοθεῖσαν αὐτῷ χάριν τοῦ Θεοῦ».
Την πανίερη αυτή στιγμή, αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω δημόσια και εγκάρδια τις θερμότατες ευχαριστίες μου για την παρουσία του και την ανάγνωση εχθές κατά την ακολουθία του Εσπερινού της επίσημης Πράξεως της Αγιοκατατάξεως από τον Εκπρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχου, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυδωνιών κ.κ. Αθηναγόρα καί τον Εκπρόσωπο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πλάτωνος, Λητής και Ρεντίνης κ. Πλάτωνα. Η παρουσία αμφοτέρων αποτελεί ευλογία για την τοπική μας Εκκλησία και μαρτυρία της ενότητας του Σώματος του Χριστού.
Ως κατακλείδα του ταπεινού αυτού λόγου, στρέφω την καρδιά και το λόγο μου προς το ποίμνιο της Ιεράς μας Μητροπόλεως, τη διαποίμανση του οποίου μου εμπιστεύθηκε η Χάρις του Θεού προ δεκαετίας, και το οποίο παρότι δοκιμάζεται από το θλιβερό συμβάν των προηγουμένων ημερών και την απώλεια πέντε νέων ανθρώπων, τιμά τον άγιό μας σήμερα και αποδεικνύει πως ξέρει πού να καταφεύγει σε στιγμές πόνου και πού να καταθέτει την ελπίδα του. Απευθύνομαι προς τον φιλάγιο λαό θέλοντας να εκφράσω εκ βαθέων ψυχής τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες προς όλους. Και την ευχαριστία μου αυτή ως πνευματικός πατέρας την εκφράζω διά της προσευχής στον άγιο Θεό ευχόμενος όπως «Κύριος ὁ Θεός διά τῶν θεοπειθῶν πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου φιλαγγέλου πρεσβυτέρου Δημητρίου διαφυλάξοι τήν πόλιν καί τήν Μητρόπολιν ὑμῶν ἀπό λιμοῦ, λοιμοῦ, σεισμοῦ καί κάθε άλλης συμφοράς».
Ας ακούσουμε κλείνοντας, όλοι μας, την προτροπή του οσίου Εφραίμ του Σύρου που μας λέει: «Έχεις κοντά σου πολλούς ήλιους πνευματικούς που φωτίζουν τα μάτια σου μέρα και νύχτα. Να πορεύεσαι με το φως τους και να περπατάς στα ίχνη τους για να εισέλθεις μαζί τους στα αιώνια σκηνώματα. Τρέξε με ζήλο στα βήματά τους, για να μπορέσεις να καταφθάσεις κάποιους. Γνωρίζω ότι αν θέλεις, μπορείς να το πετύχεις».
Εμείς πλέον στη Μητρόπολή μας έχουμε, κλήρος και λαός, μια μεγάλη ευκαιρία: τα ίχνη από τα βήματα του αγίου Δημητρίου είναι νωπά ακόμα σ’ αυτά τα ιερά χώματά μας. Ας περπατήσουμε πάνω στα ίχνη του, ας τον μιμηθούμε για να φθάσουμε κι εμείς και να τον συναντήσουμε στην ουράνια πατρίδα μας «ένθα πάντων εστί, ευφραινομένων η κατοικία και αγαλλίασις».
Εκεί όπου και όλοι μας ευχόμαστε και προσευχόμαστε να αναπαυθούν οι ψυχές των αδελφών μας, της Βασιλικής, της Ελένης, της Σταυρούλας, της Αγάπης και της Αναστασίας. Έφυγαν αιφνιδίως από τη ζωή αυτή κατά την ώρα εργασίας τους, θυμίζοντάς μας πόσο εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ύπαρξη. Και όμως, η σημερινή εορτή δεν μας αφήνει στην απελπισία, γιατί ο Άγιος Δημήτριος, μέσα από τη δική του ζωή απλότητας, αγώνα και εμπιστοσύνης στον Θεό, μαρτυρεί ότι η αγιότητα δεν γεννιέται μακριά από τον πόνο, αλλά μέσα στην καθημερινή σταύρωση και υπομονή. Όπως εκείνος έμαθε να παραδίδει τα πάντα στο θέλημα του Θεού, έτσι και εμείς σήμερα καταθέτουμε τον πόνο μας στον Κύριο της ζωής, προσευχόμενοι στη Θεία Λειτουργία ιδιαίτερα, αλλά και στο ιερό μνημόσυνο που θα τελέσουμε ευθύς αμέσως να αναπαύσει τις ψυχές των κεκοιμημένων «ἐν χώρα ζώντων» και να ενισχύσει τις οικογένειές τους με την παρηγοριά που μόνο η ελπίδα της Αναστάσεως μπορεί να χαρίσει. Αμήν!
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Αναρτήσεις
