"Το αληθινό νόημα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής" (γράφει ο π.Παναγιώτης Κιντής)

Αγαπητοί μου!

Το στάδιο των αρετών άνοιξε... Με αυτή την ιερή κραυγή, η Εκκλησία μας καλεί όχι σε μια τυπική θρησκευτική συνήθεια, αλλά σε μια αληθινή πνευματική επανάσταση. Για εμάς, τους ανθρώπους που παλεύουμε καθημερινά με τις βιοτικές μέριμνες, η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι ένα φορτίο απαγορεύσεων, αλλά μια ευλογημένη ευκαιρία να βρούμε ξανά τον προορισμό μας.

Η περίοδος αυτή εικονίζει την επιστροφή του ασώτου υιού στην αγκαλιά του Πατέρα. Νηστεύουμε από τις τροφές όχι γιατί η ύλη είναι κακή, αλλά για να θυμηθούμε ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος «κατ’ εικόνα Θεού» και η αληθινή του τροφή είναι η Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η άσκηση αυτή είναι μια πράξη ελευθερίας: αρνούμαστε να είμαστε δούλοι των ενστίκτων μας, ώστε να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας.

Στον σύγχρονο κόσμο της ταχύτητας, της ψηφιακής εικόνας και του ατομικισμού, η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή προβάλλει ως η πιο επίκαιρη θεραπεία. Είναι η δική μας «έρημος», όπου καλούμαστε να σωπάσουμε για να ακούσουμε τη φωνή του Θεού.

Αληθινή νηστεία, όμως, δεν υφίσταται χωρίς την αγάπη. Τι όφελος έχει η αποχή από το κρέας ή το λάδι, αν η γλώσσα μας «κατασπαράζει» τον πλησίον με την κατάκριση και τον φθόνο; Η πνευματική αυτή πορεία ολοκληρώνεται μόνο όταν η εγκράτεια του στόματος γίνει γλυκύτητα λόγου και η στέρηση του πιάτου μας γίνει ελεημοσύνη για τον αδελφό που στερείται.

Κεντρικός όμως σταθμός σε αυτή τη διαδρομή είναι το Μυστήριο της Μετανοίας και της Εξομολογήσεως.

Η Εξομολόγηση δεν είναι ένα δικαστήριο που μοιράζει ποινές, αλλά ένα λουτρό που καθαρίζει την ψυχή από τον ρύπο της αμαρτίας. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος, με ταπεινό φρόνημα, αποθέτει τα βάρη του κάτω από το πετραχήλι, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση ότι καμία πτώση δεν είναι μεγαλύτερη από το έλεος του Θεού. Χωρίς την ειλικρινή μετάνοια, η νηστεία κινδυνεύει να γίνει μια στείρα δίαιτα ή μια εγωιστική επίδειξη θέλησης.

Αυτές οι όμορφες μέρες της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι μια πνευματική άνοιξη που μοσχοβολά κατάνυξη. Μέσα από τις Ιερές Ακολουθίες, η ψυχή προετοιμάζεται να υποδεχθεί το Ανέσπερο Φως.

Ας μην βλέπουμε, λοιπόν, την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή με φόβο, αλλά με ελπίδα. Είναι η διαδρομή που μεταμορφώνει τον παλαιό άνθρωπο σε καινή κτίση. Στο τέλος αυτού του δρόμου δεν μας περιμένει η εξάντληση, αλλά η νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο.

Πορευόμαστε προς το Πάσχα, όχι ως θεατές, αλλά ως μέτοχοι της Αναστάσεως, γνωρίζοντας ότι ο Χριστός είναι ήδη εκεί και μας περιμένει.