Ο Σεβασμιώτατος σχολιάζοντας την ευαγγελική περικοπή της ημέρας, μεταξύ άλλων, τόνισε· «…Μέ τήν πρόθεση νά μᾶς ὑποδείξει τόν δρόμο πού θά πρέπει νά βαδίσουμε στήν ἐπίγεια ζωή μας, ἔτσι ὥστε ἡ Μέλλουσα Κρίση νά γίνει καί γιά μᾶς ἡ δίοδος πρός τήν αἰώνια καί μακαρία ζωή τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ μᾶς ὁμιλεῖ σήμερα ὁ Χριστός. Ὁ δρόμος αὐτός πού μᾶς ὑποδεικνύει σήμερα δέν εἶναι δύσκολος καί πολύπλοκος, εἶναι ἁπλός καί ἐφαρμόσιμος ἀπό ὅλους μας, ἀρκεῖ νά τηρήσουμε τήν μοναδική προϋπόθεση πού Ἐκεῖνος θέτει. Ποιά εἶναι αὐτή ἡ προϋπόθεση, πού τίθεται ὡς κριτήριο σωτηρίας; Εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό πού μεταποιεῖται σέ ἀγάπη πρός τόν διπλανό μας…
»Ἂς μή μᾶς ξενίζει, τό γεγονός ὅτι μία καί μόνη ἐντολή, ἡ ἐντολή τῆς ἀγάπης, θά εἶναι τό κριτήριο τῆς σωτηρίας ἤ τῆς καταδίκης μας. Δέν θά ἦταν διαφορετικά δυνατό, ἐφόσον ὁ Θεός εἶναι ἡ ἀπόλυτη Ἀγάπη καί χωρίς τήν ἀγάπη κανείς δέν μπορεῖ νά βρεθεῖ δίπλα Του. Γιατί τίποτε δέν ἔχει περισσότερη ἀξία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τίποτε δέν περιμένει Ἐκεῖνος ἀπό ἐμᾶς περισσότερο παρά νά ζοῦμε μέ ἀγάπη καί νά ἀσκούμεθα στά ἔργα τῆς ἀγάπης. Ζητεῖ ἀπό μᾶς νά ἐκδηλώνουμε ἔμπρακτα τήν ἀγάπη μας πρός ὅλους τούς ἀδελφούς ἀνεξαιρέτως, γιατί μόνο ἔτσι μιμούμεθα τόν ἴδιο τόν Θεό, πού βρέχει ἐπί δικαίους καί ἀδίκους καί συγχωρεῖ τούς πάντες. Καί τοῦτο διότι στά πρόσωπα τῶν ἀδελφῶν μας ἀπεικονίζεται τό ἴδιο τό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, καθώς μᾶς ἔπλασε «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν» Του. Ζητεῖ ἀπό ἐμᾶς ὁ Θεός ἀγάπη στόν συνάνθρωπό μας, διότι ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ εὕρεση τοῦ Θεοῦ, γιά νά χαιρόμεθα αἰώνια τήν κοινωνία μας μαζί Του».
