Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας Μητροπολίτης Βέροιας, Ναούσης και Καμπάνιας κ. Παντελεήμων, ο Σεβ. Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Καισαρείας κ. Θεοφύλακτος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελεστίνου κ. Δαμασκηνός, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμορίου και Ηγούμενος της Ιεράς Σταυροπηγιακής Μονής των Βλατάδων κ. Νικηφόρος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς μας Μητροπόλεως Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής, Ιερείς, ο Περιφερειάρχης κ. Γιουτίκας, η Πρόεδρος Χαλάστρας κ. Λένα Κουιμτζή, Αντιδήμαρχοι του Δήμου Δέλτα, Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι, και πλήθος ενοριτών, συμπολιτών και πνευματικών τέκνων του π. Θεοφίλου.
Έψαλλαν ο Άρχων Υμνωδός της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Πάρης Γκούνας, ο οποίος παρουσίασε και το νέο πόνημα του πατρός Θεοφίλου με τίτλο “Χρυσού Ιωβηλαίου Πνευματικόν απόσταγμα”, καθώς και η Χορωδία του Ναού υπό την διεύθυνση του καθηγητή και Πρωτοψάλτη κ. Μεσιάρη Αντώνιου.
Ο πατήρ Θεόφιλος έκανε μία αναδρομή της Ιερωσύνης του από την χειροτονία του έως της σήμερον και έκλεισε την εκδήλωση ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Παντελεήμων απευθύνοντας πατρικό και επαινετικό λόγο προς το πρόσωπο του π. Θεοφίλου, ενώ παράλληλα τον τίμησε με τον Χρυσούν Σταυρόν του Απόστολου Παύλου. Τον πατέρα Θεόφιλο τίμησε και η Πρόεδρος της Χαλάστρας προσφέροντάς του τιμητική Πλακέτα. Έμπλεος συγκινήσεως ο π. Θεόφιλος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο και όλους τους παρευρισκομένους.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ὁ θερισμός πολύς, οἱ δέ ἐργάται ὀλίγοι».
Μέ αὐτόν τόν λόγο τοῦ Κυρίου στόν νοῦ καί τήν ψυχή του ἐπεχείρησε πρίν ἀπό 50 χρόνια ἕνας νεαρός ἀπόφοιτος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, ὁ Νικόλαος, νά κάνει ἕνα μεγάλο βῆμα στή ζωή του. Νά κάνει μία νέα ἀρχή σέ ἕναν ἄλλο κόσμο, σέ μία ἄλλη χώρα. Ἀποφάσισε νά ἀφήσει πίσω του τά πάντα καί νά ἀκολουθήσει τόν Χριστό, «ὅπου ἐάν ἀπέλθῃ».
Οἱ συνθῆκες τότε δέν ἦταν εὔκολες, ὅπως εἶναι σήμερα. Τά ταξίδια ἦταν δύσκολα καί οἱ ἐπικοινωνίες οὐσιαστικά ἀνύπαρκτες. Χρειαζόταν, λοιπόν, τόλμη γιά νά ἀποφασίσει κανείς, πολύ περισσότερο ἕνας νέος ἄνθρωπος, νά ἐγκαταλείψει τό σπίτι, τούς οἰκείους καί τούς φίλους του, καί νά πορευθεῖ «εἰς χώραν μακράν», καί μάλιστα γιά νά διακονήσει τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία.
Τήν τόλμη ὅμως τήν ἀντλοῦσε ὁ νεαρός Νικόλαος ἀπό τήν ἀγάπη του γιά τόν Χριστό καί ἀπό τήν ἐπιθυμία του νά ἀφιερώσει τή ζωή του σέ Ἐκεῖνον καί στή διακονία τῶν ἀδελφῶν του.
Ἔτσι ξεκίνησε πρίν ἀπό πενήντα χρόνια. Ἐκεῖνος, ὅπως εἶπα, ἀπόφοιτος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς καί ἐγώ νέος πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πού εἶχα χειροτονηθεῖ ἱερέας πρίν ἀπό μερικούς μῆνες καί ἐπρόκειτο νά ἐπιστρέψω στό Λονδίνο, γιά νά συνεχίσω τή διακονία μου ὡς κληρικός τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων καί Μεγάλης Βρεταννίας.
Mέ πλησίασε καί μέ ρώτησε πῶς θά μποροῦσε νά γίνει καί ἐκεῖνος κληρικός καί νά διακονήσει στή Μεγάλη Βρεταννία. Τοῦ πρότεινα νά ἔλθει μαζί μου καί νά τόν συστήσω στόν Ἀρχιεπίσκοπο Θυατείρων, τόν μακαριστό Ἀθηναγόρα Κοκκινάκη, ὥστε νά γνωρίσει ἀπό κοντά τά πρόσωπα καί τίς συνθῆκες, πρίν νά λάβει τήν ὁριστική του ἀπόφαση.
Πράγματι, ταξιδεύσαμε μαζί καί ἦλθε μαζί μου καί στήν Ἀρχιεπισκοπή, ὅπου διέμενα, προκειμένου νά γνωρίσει τόν Ἀρχιεπίσκοπο.
Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος τόν δέχθηκε μέ πολλή ἀγάπη καί καλωσύνη, καί τοῦ ἐξήγησε ὅτι στό ἐξωτερικό οἱ διάκονοι, ὅπως ἤθελε ἐκεῖνος, εἶναι πολυτέλεια, γιατί ὑπάρχει ἀνάγκη ἱερέων. Μάλιστα γιά νά τόν καλοπιάσει, τοῦ εἶπε: «Ἐάν θά μείνεις, θά σοῦ δώσω τό ὄνομα τοῦ πατρός Παντελεήμονος, τό ὁποῖο εἶχε ὡς διάκονος, δηλαδή τό ὄνομα Θεόφιλος».
Ὁ νεαρός Νικόλαος τό σκέφθηκε ὅλη τή νύκτα προσευχόμενος καί τήν ἑπόμενη ἡμέρα εἶπε στόν Ἀρχιεπίσκοπο Θυατείρων ὅτι ὄντως ἐπιθυμεῖ νά παραμείνει στή Μεγάλη Βρεταννία καί νά διακονήσει τήν Ἐκκλησία. Λίγο ἀργότερα χειροτονήθηκε, λαμβάνοντας τό ὄνομα Θεόφιλος, καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τόν τοποθέτησε σέ μία πολύ καλή ἐνορία τοῦ Λονδίνου, τήν ἐνορία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στό Ηackney.
Αὐτή εἶναι σχεδόν ἡ ἀρχή τῆς γνωριμίας καί τοῦ συνδέσμου μου μέ τόν π. Θεόφιλο, πού φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια ἱερωσύνης, πενήντα χρόνια καρποφόρου διακονίας στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου, πενήντα χρόνια προσφορᾶς στήν Ἐκκλησία καί στούς ἀνθρώπους.
Ὁ π. Θεόφιλος ἐργάσθηκε μέ τήν ἴδια ἀγάπη καί τήν ἴδια ἀφοσίωση ὅλα αὐτά τά χρόνια τῆς ἱερατικῆς του διακονίας, ὅπως ἐργάσθηκε καί τήν πρώτη ἡμέρα, ὅπου καί ἐάν τόν κάλεσε ὁ Χριστός νά διακονήσει.
Καί ὅπου καί ἐάν διακόνησε, δημιούργησε ἔργο καί ἄφησε ἀγαθή ἀνάμνηση στούς συνεργάτες του καί στόν λαό τοῦ Θεοῦ.
Ἡ διακονία του στήν Ἀρχιεπισκοπή Θυατείρων καί Μεγάλης Βρεταννίας ἦταν μία σημαντική ἐμπειρία πού τόν συνόδευσε καί στή συνέχεια, ὅπου καί ἐάν ἐργάσθηκε.
Ἀπό τήν Ἀγγλία ἐπέστρεψε στήν Ἑλλάδα, ὅπου παράλληλα μέ τήν ἱερατική του διακονία στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἱερισσοῦ, Ἀρδαμερίου καί Ἁγίου Ὄρους σπούδασε στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ἡ ἀγάπη του γιά τήν ἱερά ἐπιστήμη τῆς Θεολογίας τόν ὤθησε νά ἐντρυφήσει στή μελέτη της, νά ἐμβαθύνει στά κείμενα τῶν ἁγίων Πατέρων καί νά παρουσιάσει τά πορίσματα τῆς ἔρευνάς του στή διδακτορική διατριβή πού ἐξεπόνησε στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παίρνοντας τόν τίτλο τοῦ διδάκτορος τῆς Θεολογίας.
Ἡ ἴδια ἀγάπη τόν παρακίνησε νά ἐργασθεῖ καί ὡς θεολόγος καθηγητής στή Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση δίδοντας μέ τίς γνώσεις του, μέ τήν ἐμπειρία του ὡς κληρικός ἀλλά καί μέ τήν παρουσία του μεταξύ τῶν συναδέλφων του καθηγητῶν ἀλλά καί τῶν μαθητῶν του τή μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου, καί στηρίζοντας πολλούς μαθητές πού εἶχαν ἀνάγκη βοηθείας στήν κρίσιμη φάση τῆς ἐφηβείας.
Τήν ἴδια ἀγάπη ἔδειξε καί στήν ἐκκλησιαστική του διακονία, τά τελευταῖα μάλιστα τριάντα δύο χρόνια στήν Ἱερά Μητρόπολή μας, καί ἰδιαιτέρως ἐδῶ στήν Καμπανία, ὅπου ἦλθε μετά τήν ἐνθρόνισή μου ὡς Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας, ἀκολουθώντας με στήν ἀποστολική αὐτή Μητρόπολη. Ἐδῶ διακόνησε καί διακονεῖ ὡς Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Καμπανίας καί προϊστάμενος ἐπί πολλά ἔτη τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς Παναγίας καί τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων ἀλλά καί ὡς ἱεροκήρυκας.
Γιά τήν προσφορά του αὐτά τά τριάντα καί πλέον ἔτη ἐδῶ στή Χαλάστρα δέν νομίζω πώς ἔχω νά πῶ περισσότερα ἀπό ὅλα ὅσα γνωρίζετε ἐσεῖς γιά τόν π. Θεόφιλο. Ἐσεῖς γνωρίζετε καί τό ἔργο του καί τήν προσφορά του καί τή διακονία του αὐτά τά τριάντα χρόνια.
Ἡ προσφορά του εἶναι μεγάλη, γιατί ὁ Θεός τοῦ ἔδωσε πολλά χαρίσματα. Καί ἐκεῖνος δέν τά ἄφησε ἀνεκμετάλλευτα. Τά ἀξιοποίησε στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, στό ἔργο τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ἀποδείχθηκε αὐτά τά χρόνια ὄχι μόνο καλός κληρικός, ἀλλά καί στοργικός ποιμένας καί ἱκανός κήρυκας τοῦ θείου λόγου καί καλός πνευματικός πατέρας πού στήριξε τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀκούμπησαν στό πετραχήλι του.
Στήν Χαλάστρα ὁ π. Θεόφιλος δέν δημιούργησε μόνο πνευματικό ἔργο μέ τά κήρυγματά του, ἀλλά καί ἐργάσθηκε ἀκαταπόνητα ἀφενός γιά τήν ἀνακαίνιση καί τόν καλλωπισμό τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί ἀφετέρου γιά τήν ἐκπλήρωση τοῦ χρέους πού εἴχαμε ὅλοι, νά ἀνεγείρουμε δηλαδή ἕναν ναό ἀφιερωμένο στούς νεομάρτυρες συμπολίτες μας καί προστάτες τῆς Χαλάστρας, στούς ἁγίους Ἀθανάσιο καί Ἰωάννη τούς Κουλακιῶτες, στό πνευματικό Κέντρο τοῦ ὁποίου φιλοξενεῖται ἡ ἀποψινή ἑορταστική ἐκδήλωση πρός τιμήν τοῦ π. Θεοφίλου.
Ἰδιαίτερα σημαντική ὅμως εἶναι καί ἡ προσφορά του στόν ἀντιαιρετικό ἀγώνα. Ὁ π. Θεόφιλος μᾶς ἐνημερώνει ἐπί πολλά χρόνια μέσα ἀπό ἄρθρα καί ὁμιλίες του, μέσα ἀπό τήν ἀντιαιρετική ἐκπομπή του στόν Ραδιοφωνικό Σταθμό τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, τόν «Παύλειο Λόγο» γιά τίς αἱρέσεις καί τούς αἱρετικούς, οἱ ὁποῖοι «ὡς λύκοι βαρεῖς», ὅπως λέγει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου», προσπαθοῦν νά παρασύρουν τούς πιστούς. Ὡς εἰδικός στά θέματα τῶν αἱρέσεων ἐκπροσωπεῖ μάλιστα καί τήν Ἱερά μας Μητρόπολη στήν Ἀντιαιρετική Ἐπιτροπή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, συμβάλλοντας μέ τίς γνώσεις του στήν ἀντιμετώπισή τους.
Μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως πενήντα ἐτῶν ἱερωσύνης καί τῆς ἑορταστικῆς αὐτῆς ἐκδηλώσεως μέ ἀφορμή τήν ἐπέτειο αὐτή ἀλλά καί τήν παρουσίαση ἑνός τόμου μέ τά ἄρθρα καί τίς μελέτες, τούς λόγους καί τά κρύγματά του, θά ἤθελα νά συγχαρῶ καί νά εὐχαριστήσω τόν π. Θεόφιλο γιά τήν πολύχρονη καί καλλίκαρπη προσφορά του στήν Ἐκκλησία καί στήν Ἱερά μας Μητρόπολη καί νά τοῦ εὐχηθῶ ἀπό καρδίας ὁ Θεός, τόν ὁποῖο διακόνησε ὅλα αὐτά τά χρόνια μέ πιστότητα καί ἀφοσίωση, νά τοῦ χαρίζει ἔτη πολλά μέ ὑγεία καί δύναμη γιά νά συνεχίσει νά διακονεῖ καί νά ἐργάζεται στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου.
Αναρτήσεις
