(ἀναδιφώντας σέ ἱερές ἀναμνήσεις, τιμώντας μιά πολύχρονη ἐπέτειο)
Οἱ φετινές μας ὑποχρεώσεις σέ Συνοδικές συμμετοχές (στήν τακτική σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας, στή συνεδρία τῆς Δ.Ι.Σ. καί μιᾶς Σ.Ε.) ἀπό Βορειοελλαδίτη μᾶς ἔσχε τοῦτο τό μήνα Νοτιοελλαδίτη!
Κοντά στήν εὐλόγως ἱμερτή γενέτειρα καί προπαντός σέ δύο-τρία Μοναστηριακά προσκυνήματα στήν εὐρύτερη ἀκτίνα. Κατά σύμπτωση, καί τά τρία γυναικεῖα, ἀλλά πάντως ἀκμαῖα καί προπαντός πανίερα.
Ὅσιος Πατάπιος, βιγλάτορας πάνω ἀπό τό Λουτράκι, μέ τό ἄφθαρτο σκήνωμα τοῦ Ἁγίου, ἕνα σέβασμα πού ἀπό μικρό παιδάκι θυμᾶμαι καί συναισθηματικά εἶμαι συνδεδεμένος μέ τήν ἐπίπονη κτιτορική του ἀνάπτυξη καί τά ἐπανειλημμένα θαύματα τοῦ Θεοῦ γιά τή διάσωση τῶν μοναζουσῶν καί τῆς Μονῆς ἀπό πυρκαγιές.
Αναρτήσεις
