Ξέρω, ξέρω, έχουν παρέλθει μήνες από την τελευταία φορά που αξιώθηκα να σας γράψω δύο αράδες, αλλά αναλογιστείτε κι εμένα, τον ταπεινό Νεωκόρο, τι τραβώ και δεν το γνωρίζετε…
Παρόλο που το στομάχι μου διεξάγει ακόμα σκληρές διαπραγματεύσεις με το πασχαλινό αρνάκι και τα τσουρέκια, βρήκα λίγο χρόνο να ανασύρω μια κουβέντα που μου εκμυστηρεύτηκε, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, ένας γηραιός Μητροπολίτης.
«Νεωκόρε», μου λέει, «παρακολουθώ μετά θαυμασμού —και ολίγης απορίας— τη νεοφανή άνθηση των "ψηφιακών ποιμένων"».
