Γιατί τελικά μόνο όταν αλλάζουμε εμείς, αποκτά νόημα κάθε καινούργια αρχή…

 Ο χρόνος του κόσμου είναι ο χρόνος της πτώσης και της γραμμικής αναγκαιότητας. Είναι ένας χρόνος που καταδυναστεύεται από το άγχος της προθεσμίας, την τυραννία του ρολογιού και την αίσθηση της απώλειας. 

η συνέχεια:  Εδώ