Γιατί τελικά μόνο όταν αλλάζουμε εμείς, αποκτά νόημα κάθε καινούργια αρχή…
Ο χρόνος του κόσμου είναι ο χρόνος της πτώσης και της γραμμικής
αναγκαιότητας. Είναι ένας χρόνος που καταδυναστεύεται από το άγχος της
προθεσμίας, την τυραννία του ρολογιού και την αίσθηση της απώλειας.